NetBIOS

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

NetBIOS (ang. Network Basic Input/Output System) — protokół sieciowy oryginalnie zaprojektowany przez firmę IBM. Zapewnia podstawowy interfejs łączenia aplikacji z innymi aplikacjami w innych komputerach znajdujących się w tej samej sieci lokalnej oraz umożliwia współdzielenie danych. NetBIOS działa w 5. warstwie (sesji) modelu OSI.

NetBIOS transmitowany w TCP/IP (NetBIOS over TCP/IP) używa portów:

  • 137 - NetBIOS Name
  • 138 - NetBIOS Datagram
  • 139 - NetBIOS Session

NetBIOS spełnia następujące założenia:

  • wszystkie stacje w danej sieci traktowane są jednakowo
  • aplikacje nie zajmują się szczegółami transportu
  • usługi nie zależą od tego, jak sieć została zrealizowana sprzętowo
  • obsługiwane są "przyjazne" nazwy - nie ma potrzeby posługiwania się adresami

Komunikacja w NetBIOS wykorzystuje dwie metody:

  • bezpołączeniowa - w formie datagramów bez potwierdzenia ich dotarcia na miejsce - najczęściej wykorzystywana w trybie rozgłaszania (broadcast)
  • połączeniowa - w formie sesji - transmisja odbywa się niezawodnie (z potwierdzeniami)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]