Notacja Siegbahna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Notacja Siegbahna jest używana w spektroskopii promieni X do nazywania linii spektralnych charakterystycznych dla danych pierwiastków. Została wprowadzona przez Karla Siegbahna.

Linie charakterystyczne emitowanego promieniowania X odpowiadają przejściom elektronowym w atomie - kiedy elektron przeskakuje na niższy, wolny stan jednej z wewnętrznych powłok elektronowych atomu. Taki wolny stan może być wytworzony przez bombardowanie elektronami w lampie rentgenowskiej, przez inne cząstki, jak w PIXE, przez inne promienie X we fluorescencji rentgenowskiej lub przez rozpad promieniotwórczy.

Tabela poniżej ukazuje związek między nazwami kilku linii widmowych w tej notacji a poziomami elektronowymi.

Notacja Siegbahna
Niższy poziom energetyczny Wyższy poziom energetyczny Nazwa linii
K (1s) L3 (2p3/2) 1
L2 (2p1/2) 2
M3 (3p3/2) 1
L3 (2p3/2) M5 (3d5/2) 1
L2 (2p1/2) M4 (3d3/2) 1
M5 (3d5/2) N7 (5p3/2) 1

Notacja ta jest szeroko używana w spektroskopii, lecz IUPAC (Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej) rekomenduje inną notację, przedstawioną poniżej.

Notacja zalecana przez IUPAC a notacja Siegbahna
Notacja Siegbahna Notacja IUPAC
1 K-L3
2 K-L2
1 K-M3
1 L3-M5
1 L2-M4
1 M5-N7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]