Objaw Kerniga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Objaw Kerniga (ang. Kernig's sign) – objaw związany z zajęciem opon mózgowych przez stan zapalny, obecny u 5% dorosłych z zapaleniem opon mózgowo rdzeniowych[1]. Wyróżnia się dwa objawy Kerniga:

  • Górny: zginając tułów siedzącego pacjenta ku przodowi badający stwierdza odruchowe zgięcie kończyn dolnych w stawach kolanowym i biodrowym.
  • Dolny: w czasie biernego zginania kończyny dolnej w stawie biodrowym występuje przymusowe zgięcie w stawie kolanowym.

Objaw Kerniga jest obustronny i nie powoduje bólu w przeciwieństwie do objawu Lasègue'a w rwie kulszowej. Objaw opisał jako pierwszy Woldemar Kernig w 1882 roku[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Juszczyk, Andrzej Gładysz Diagnostyka różnicowa chorób zakaźnych (Warszawa 1989) ISBN 83-200-1422-0
  • Ryszard Podemski: Kompendium neurologii. Gdańsk: Via Medica, 2008. ISBN 978-83-7555-054-2.

Przypisy

  1. Thomas KE, Hasbun R, Jekel J, Quagliarello VJ. The diagnostic accuracy of Kernig's sign, Brudzinski's sign, and nuchal rigidity in adults with suspected meningitis. „Clin. Infect. Dis.”, 2002. PMID 12060874. 
  2. Kernig VM. Ein Krankheitssymptom der acuten Meningitis. „St. Petersburger medicinische Wochenschrift”. 7, s. 398, 1882. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.