Odruch Cushinga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Odruch Cushinga - zespół reakcji organizmu ludzkiego na zwiększone ciśnienie, spowodowane obrzękiem mózgu. Jeśli ciśnienie wewnątrzczaszkowe wzrośnie do poziomu 15 mm Hg, jest to niebezpieczne dla życia. Odruch powoduje początkowo wzrost ciśnienia tętniczego, mający zachować perfuzję mózgową. Potem następuje bradykardia, w końcu zmniejsza się częstotliwość oddechów. Kiedy ciśnienie wewnątrzczaszkowe wzrośnie do krytycznego poziomu, ustaje przepływ krwi, dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego, zwolnienia tętna i zgonu chorego.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Leczenie polega na utrzymaniu perfuzji mózgowej na poziomie min. 70 mm Hg (ciśnienie skurczowe min. 110–120 mm Hg). Może być wskazane podanie dożylne mannitolu lub furosemidu celem zmniejszenia obrzęku mózgu.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.