Ogród angielski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Park angielski – popularny od XVIII w. typ ogrodu, zrywający ze sztucznością i rygorami ogrodów barokowych (np. ogrodów francuskich), nawiązujący do naturalnych ogrodów krajobrazowych.
[edytuj] Charakterystyka
Park angielski miał charakter nastrojowo-sentymentalny z elementami architektury sztucznie nawiązującej do przeszłości, np. sztuczne ruiny, obeliski, świątynie (folly), naśladujące gotyckie lub antyczne budowle. Ogrodnicy wykorzystywali naturalne warunki miejsca, w którym zakładali ogród. Unikali też płotów oraz parkanów. Zamiast sztucznych ogrodzeń pojawiły się skały, żywopłoty oraz strumienie.
[edytuj] Przykłady
- Studley Royal Park, w hrabstwie North Yorkshire
- Stourhead w hrabstwie Wiltshire
- Ogród Dendrologiczny w Przelewicach koło Pyrzyc
- Englischer Garten w Monachium
- Stadtpark (Park miejski) w Wiedniu
