Oikistes
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Oikistes – w starożytnej Grecji mianowany przywódca stojący na czele grupy kolonistów i założyciel kolonii.
Oikistes z reguły wywodził się z warstwy rządzącej w metropolii. Był delegowany przez macierzystą polis i wyposażony w szerokie uprawnienia, wykraczające daleko poza kompetencje zwyczajowo przyznawane urzędnikom. To on organizował ekspedycję, zasięgając wcześniej rady w wyroczni Apollina w Delfach (Apollo był patronem kolonistów), a następnie dowodził podbojem nowych ziem i obejmował rządy w założonym przez siebie mieście. Do jego zadań na nowym miejscu należało:
- opieka się ogniem świątyni Hestii, który zabierano z prytanejonu ojczystego miasta i rozpalano w prytanejonie nowo zakładanej kolonii,
- przewodniczenie ceremoniom religijnym poprzedzającym wytyczanie granic nowego miasta i miejsc pod świątynie,
- nadzór nad podziałem ziemi,
- spisanie prawa i stworzenie instytucji prawnych nowego miasta, które wzorował zazwyczaj na podobnych instytucjach macierzystego polis z ustrojem arystokratycznym.
Po śmierci oikistes był często czczony w nowej polis jako heros-założyciel.
Bibliografia [edytuj]
- Jaczynowska M. (red.) - „Historia starożytna”, wyd. TRIO, Warszawa 2007, s.261, ISBN 978-83-7436-109-5
- Lengauer W. - „Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego”, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1999, s.33, ISBN 83-7181-083-0
- Rachet G. - „Słownik cywilizacji greckiej”, Wydawnictwo „Książnica”, Katowice 2006, s.198, ISBN 83-7132-919-9
- Sacks D. - „Encyklopedia świata starożytnych Greków”, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 2001, s.217, ISBN 83-05-13169-6