Oleydong Sithsamerchai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Oleydong Sithsamerchai
Pseudonim Kittipong Jaikajang
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1985
Trang
Obywatelstwo Tajlandia
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa słomkowa
supermusza
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 51
Zwycięstwa 49
Przez nokauty 16
Porażki 1
Remisy 1
Nieodbyte 0

Oleydong Sithsamerchai (ur. 17 lipca 1985 w Trang) – tajski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBC w kategorii słomkowej (do 105 funtów).

Zawodową karierę rozpoczął we wrześniu 2002 roku. 6 kwietnia 2007 roku wygrał pojedynek eliminacyjny WBC z Portorykańczykiem Omarem Soto. 29 listopada 2007 roku, w swojej 25 walce, zdobył pas mistrzowski WBC, pokonując mistrza tej organizacji, Eagle Kyowę[1].

18 czerwca 2008 roku po raz pierwszy obronił swój tytuł, nokautując w dziewiątej rundzie Japończyka Junichi Ebisuokę[2]. We wrześniu tego samego roku stoczył nietytułową walkę z zupełnie nieznanym Johnem Cut Siregarem (nie wygrał żadnej z 8 odbytych walk), którego znokautował w czwartej rundzie, a dwa miesiące później pokonał na punkty swojego rodaka Pornsawana Kratingdaenggyma, który zajmował pierwsze miejsce w rankingu WBC.

W swojej trzeciej obronie 29 maja 2009 roku pokonał byłego mistrza świata IBF, Muhammada Rachmana. Rachman w wyniku przypadkowego zderzenia głowami w jedenastej rundzie doznał dużego rozcięcia skóry i nie mógł kontynuować walki. Po podliczeniu punktów pojedynek zakończył się zwycięstwem Taja w stosunku 106–101, 105–103 i 105–103[3]. Dwa miesiące później stoczył kolejną walkę nietytułową, a 27 listopada 2009 roku po raz czwarty oronił pas mistrzowski IBF, pokonując decyzją większości na punkty Juana Palaciosa[4].

27 marca 2010 roku po bardzo wyrównanym pojedynku pokonał Japończyka Yasutakę Kurokiego i obronił pas mistrzowski. Walka zakończyła się stosunkiem 113–112, 114–113 i 114–112, a Sithsamerchai w jedenastej rundzie był liczony[5]. We wrześniu tego samego roku zremisował z Pornsawanem Porpramookiem, mimo że w drugiej rundzie był liczony[6]. Swój tytuł stracił 11 lutego 2011 roku po porażce przez techniczny nokaut w piątej rundzie z Kazuto Ioką. Dla Japończyka była to dopiero siódma walka w zawodowej karierze[7].

Po tej porażce Sithsamerchai zmienił kategorię wagową na supermuszą i stoczył czternaście kolejnych zwycięskich pojedynków.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Hisao Adachi: Oleidong Sithsamerchai, Nuevo Campeón Mundial! (hiszp.). notifight.com. [dostęp 2009-04-05].
  2. 2,0 2,1 Unbeaten Oleydong Sithsanerchai retains WBC strawweight title (ang.). The China Post. [dostęp 2009-04-05].
  3. 3,0 3,1 Damrong Simakajornboon: Oleydong keeps WBC 105 crown! (ang.). Fightnews.com, 2009-05-29. [dostęp 2009-06-12].
  4. 4,0 4,1 Damrong Simakajornboon: Oleydong outpoints Palacios (ang.). Fightnews.com, 2009-11-27. [dostęp 2009-12-07].
  5. 5,0 5,1 Joe Koizumi: Pongsaklek defeats Kameda; Oleydong barely keeps WBC 105 belt (ang.). Fightnews.com, 2010-03-27. [dostęp 2010-04-14].
  6. 6,0 6,1 Damrong Simakajornboon: Oleydong draws with Pornsawan (ang.). Fightnews.com, 2010-09-03. [dostęp 2013-08-18].
  7. 7,0 7,1 Joe Koizumi: Ioka wins WBC belt in 7th fight (ang.). Fightnews.com, 2011-02-11. [dostęp 2013-08-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]