Oratorium (kościół)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dzieła salezjańskiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Oratorium w miejscowości Kopiec na terenie gminy Kłobuck

Oratorium salezjańskie – dzieło prowadzone przez salezjanów; miejsce nauki, zabawy, modlitwy i pracy dla młodzieży. Pierwsze oratorium zostało założone przez św. Jana Bosko na Valdocco w Turynie. Tam Ksiądz Bosko zgromadził trudną oraz biedną młodzież z ulic Turynu - dał im zajęcie, dach nad głową, możliwość nauki i zdobycia zawodu oraz wzrostu duchowego.

Według księdza Bosko, atmosfera oratorium powinna bazować na czterech elementach:

  • dom - w oratorium młodzież powinna czuć się swobodnie, nawiązywać przyjaźnie, czuć, że jest otoczona opieką i ciepłem
  • szkoła - oratorium daje możliwość poszerzenia wiedzy i otrzymania bezinteresownej pomocy w nauce; umożliwia rozwijanie swoich zdolności
  • kościół - młodzież musi mieć możliwość rozwoju swojej duchowości oraz przyjaźni z Jezusem; w tym celu gromadzi się na zajęciach biblijnych lub kołach modlitewnych
  • boisko - oratorium jest tez miejscem zabawy i aktywnego wypoczynku; boisko to istotne dla młodzieży miejsce, w którym mogą zapomnieć o codziennych troskach i oddać się wspólnym grom i zabawom

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Bosko, Wspomnienia Oratorium, Warszawa 2002, ISBN: 83-701-145-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]