Orbiter Processing Facility

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wnętrze hangaru OPF
1 – przejścia między pomostami, 2 – pomost dostępu do ładowni, 3 – pomost do sprawdzania systemów łączności, 4 – pomost dostępu do statecznika pionowego, 5 – odsuwany pomost dostępu do statecznika pionowego i silników głównych, 6przeciwwagi, 7winda.
Orbiter Columbia w bramie hangaru OPF

Po wylądowaniu prom kosmiczny zostaje odholowany do hangaru OPF (ang. Orbiter Processing Facility), w którym jednocześnie można przygotowywać do następnych lotów dwa orbitery. Budynek ten jest podzielony na dwie hale wysokie i znajdującą się między nimi halę niską. W tej ostatniej znajdują się magazyny części zamiennych, warsztaty naprawcze osłony termicznej pojazdu, magazyn skafandrów SCAPE, sprzęt elektroniczny oraz biura. Hale wysokie natomiast są wyposażone w dwie suwnice o udźwigu 27 ton każda oraz zestaw pomostów umożliwiających dostęp do praktycznie każdej części orbitera. Pod podłogą hali ciągną się liczne przewody sieci elektrycznej i elektronicznej, linie łączności, rurociągi cieczy hydraulicznych, gazowego helu, azotu, tlenu oraz sprężonego powietrza. Podstawową funkcją hangaru OPF jest umożliwienie łatwego i szybkiego dostępu do tych części pojazdu, które wymagają przeglądu, wymiany bądź remontu między lotami. Równolegle w komorze towarowej orbitera montuje się ładunki wymagające instalacji w pozycji poziomej, np. laboratorium Spacelab. Pozostałe ładunki instaluje się dopiero na wyrzutni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Nowicki i Krzysztof Zięcina: Samoloty Kosmiczne. s. 190-192.