Orenco B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Orenco B
Dane podstawowe
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Orenco
Konstruktor Etienne Dormoy
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji drewnianej krytej płótnem
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1918
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Napęd 1 x Gnome 9N
Moc 165 KM
Wymiary
Rozpiętość 7,92 m (górne skrzydło)
7,01 m (dolne skrzydło)
Długość 5,74 m
Masa
Własna 590 kg
Osiągi
Prędkość maks. 217 km/h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3 karabiny maszynowe

Orenco B[a] – prototypowy amerykański samolot myśliwski zaprojektowany i zbudowany na zamówienie Aviation Section, U.S. Signal Corps (poprzednika dzisiejszego United States Air Force) w zakładach Orenco w 1917. Był to jeden z pierwszych myśliwców zbudowanych w Stanach Zjednoczonych. Samolot nie wszedł do produkcji seryjnej.

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

W momencie wejście Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej 6 kwietnia 1916 ówczesna Armia Amerykańska (Aviation Section, Signal Corps była częścią Armii, Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych jako osobny i niezależny rodzaj sił zbrojnych powstały dopiero po II wojnie światowej) nie miała na stanie żadnego samolotu myśliwskiego[2], w czasie wojny amerykańskie dywizjony wyposażone były w samoloty francuskie i brytyjskie[2][3]. 1 maja 1916 dowództwo Armii wystosowało zamówienie na „samolot dostosowany do walki i pościgu za wrogimi samolotami”[b][3]. Samolot miał być uzbrojony w dwa karabiny maszynowe, a napęd miał stanowić silnik o mocy 100-150 koni mechanicznych[3]. Ówczesna amerykańska doktryna bojowa w użyciu lotnictwa była pod bardzo silnym francuskim wpływem na co wskazywał fakt, że wymagane osiągi samolotu były podane w systemie metrycznym, a nie w używanych do tej pory w Stanach Zjednoczonych jednostkach imperialnych[3]. W odpowiedzi na zamówienie Armii powstało kilka projektów i prototypów wybudowanych w różnych firmach ale do końca wojny nie udało się rozpocząć produkcji żadnego rodzimego amerykańskiego myśliwca[3]. Jednym z samolotów które wówczas postały był Orenco B.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Orenco B był jednosilnikowym, jednomiejscowym myśliwcem o konstrukcji drewnianej krytej płótnem[1][4]. Samolot miał stałe, dwukołowe podwozie z płozą ogonową[1]. Napęd samolotu stanowił silnik rotacyjny typu Gnome 9N o mocy 165 KM z drewnianym, dwupłatowym śmigłem[1].

Samolot miał nietypowe uzbrojenie składające się z trzech karabinów maszynowych z czego dwa karabiny były umieszczone pod dolnym skrzydłem i strzelały poza kręgiem śmigła[1]. Takie umieszczenie karabinów pozwoliło zrezygnować z synchronizatora co zwiększyło ich szybkostrzelność[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot został zaprojektowany przez członka francuskiej misji wojskowej Etienne'a Dormoya i zbudowany w zakładach Ordnance Engineering Company[1]. Napęd samolotu stanowił silnik Gnome 9N[1], planowano wówczas rozpocząć produkcję seryjną tego silnika w Stanach Zjednoczonych do czego jednak nie doszło[3].

13 grudnia 1917[3] Armia zamówiła cztery samoloty (numery seryjne 33760 – 33763) ale zbudowano tylko jeden egzemplarz tego samolotu[1]. Ostatecznie rząd amerykański zadecydował aby dla potrzeb Armii zamówić zagraniczne myśliwce[1], zamówiono jednak pięć następnych samolotów od Orenco w nieco zmienionej wersji Orenco C ze słabszym silnikiem i zmienioną konstrukcją skrzydeł[3][1]. Orenco C używane były jako samoloty szkolne[3].

Niektóre źródła określają Orenco B jako „pierwszy amerykański samolot pościgowy”[c][5] ale jak wspomniano wyżej samolot był zaprojektowany przez Francuza, a wcześniej od niego powstał inny myśliwiec Thomas-Morse MB-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. Rzadziej spotykane jest także oznaczenie Orenco Model B[1].
  2. „Adapted to combat and pursuit of hostile aircraft”.
  3. ”Early in 1918, there appeared the first American pursuit aeroplane designed as such” („pursuit aeroplane” czyli dosłownie „samolot pościgowy” jest archaicznym określeniem na samolot myśliwski).

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Peter M. Bowers: Forgotten Fighters And Experimental Aircraft. s. 8.
  2. 2,0 2,1 Ray Wagner: First Fighters: Fokker EI, Nieuport 11, Curtiss S-3, & Pursuit (ang.). americancombatplanes.com. [dostęp 2012-08-12].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 Ray Wagner: First Fighters: S-4C, E-1, Orenco C, Curtiss-Bristol Fighter, & MB-1 (ang.). americancombatplanes.com. [dostęp 2012-08-12].
  4. Szymon Pilecki, Jerzy Domański: Samoloty bojowe 1910 - 1967. s. 284.
  5. Bruce Robertson (ed.): United States Army and Air Force Fighters, 1916-1961. s. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter M. Bowers: Forgotten Fighters And Experimental Aircraft. Nowy Jork: Aerofact, 1971. ISBN 0-668-02403-8.
  • Szymon Pilecki, Jerzy Domański: Samoloty bojowe 1910 - 1967. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1969.
  • Bruce Robertson (ed.): United States Army and Air Force Fighters, 1916-1961. Harleyford Publications Ltd, 1962.

Literatura przedmiotu[edytuj | edytuj kod]

  • Herbert Molloy Mason: The United States Air Force: A Turbulent History. Van Nostrand Reinhold, 1976.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]