Płyta fotograficzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zeskanowany negatyw płyty fotograficznej
Nadruk na opakowaniu płyt fotograficznych AGFA z 1880 roku

Płyta fotograficzna służy do fotografii wykorzystując jako podstawę płytę szklaną z naniesioną emulsją światłoczułą, rodzaj kliszy, poprzednik błony fotograficznej

Istnieje grupa detektorów działających na zasadzie chemicznych zmian wywołanych promieniowaniem. Historycznie był to pierwszy użyty detektor promieniowania jądrowego, gdyż Becquerel zauważył właśnie na płycie fotograficznej skutki takiego promieniowania. Do dzisiejszego dnia znajduje ona wiele ważnych zastosowań, szczególnie gdy chcemy sumować efekty promieniowania przez długi czas lub do sporządzenia realnego obrazu, jak np. przy fotografii rentgenowskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]