PEST

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy ekonomii. Zobacz też: Pest.

PEST (Political, Economic, Social, Technological) - narzędzie planowania polegające na analizowaniu czynników politycznych, ekonomicznych, społecznych i technologicznych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Metoda PEST zwana jest inaczej generalną segmentacją otoczenia. Dzieli otoczenie na: polityczno-prawne, ekonomiczne, społeczne, technologiczne.

Metoda ta służy do badania makrootoczenia organizacji. Istotą tego narzędzia jest określenie podstawowych sfer otoczenia, a więc tych obszarów, które mogą mieć kluczowy wpływ na funkcjonowanie organizacji i jej przyszłą strategię działania (analiza). Wyróżnia się otoczenie:

Polityczne
Ekonomiczne
Socjokulturowe
Technologiczne


W niektórych opracowaniach pojawia się samodzielnie czynnik środowiskowy, Environment (wtedy analiza jest określana akronimem PEEST). Czasami dodatkowo wyróżnia się jeszcze otoczenie Legal (PESTEL)

Etapy badania[edytuj | edytuj kod]

1.Wyróżnienie istotnych czynników dotyczących poszczególnych segmentów makrootoczenia (tworzenie listy kontrolnej, dyskusja między członkami zespołu badawczego- korekta lub uzupełnienie listy).

2.Ustalenie wpływu każdego z czynników na funkcjonowanie organizacji ( Które z czynników opisujących poszczególne segmenty otoczenia oddziałują na organizację, a które są szczególnie istotne obecnie, a które będą ważne w ciągu następnych kilku lat?- sporządzenie zestawienia czynników według siły ich oddziaływania na organizację (hierarchia oraz dynamika zmian)).

3.Określenie relacji między organizacją a makrootoczeniem (dodatkowa analiza- jakie skutki mogą wywołać w organizacji, pomocne przy opracowaniu prognoz rozwojowych oraz określaniu misji i celów organizacji).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Lisiński: Metody planowania strategicznego. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2004. ISBN 83-208-1525-8.
  • Krzysztof Obłój - Strategia Organizacji, PWE, Warszawa 2007, wyd. II, str. 209

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]