Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia
Data założenia 1927
Data likwidacji 1939
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Branża przemysł zbrojeniowy
Zatrudnienie ok. 12 000 osób
Kapitał zakładowy 123,6 mln zł (1938)
brak współrzędnych

Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia (PWU) – polskie przedsiębiorstwo zbrojeniowe funkcjonujące w latach 1927-1939. Siedziba znajdowała się w Warszawie.

Przedsiębiorstwo Państwowe Wytwórnie Uzbrojenia powstało w roku 1927. Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z 22 kwietnia 1927 roku zostało wyodrębnione z ogólnej administracji i tym samym uzyskało samodzielną osobowość prawną.

W skład PWU weszły następujące zakłady zbrojeniowe:

Wytwórnie te przed 1 kwietnia 1927 roku podlegały naczelnej dyrekcji Centralnego Zarządu Wytwórni Wojskowych.

W roku 1937 do przedsiębiorstwa PWU włączono jeszcze:

  • Fabrykę Amunicji nr 2 (FA-2) w Dąbrowie-Bór (koło Kraśnika),
  • Fabrykę Amunicji nr 5 (FA-5) w Jawidzu (koło Lubartowa).

Do naczelnych władz przedsiębiorstwa należały:

  • Rada Administracyjna,
  • Dyrekcja,
  • Komisja Rewizyjna.

Władze Państwowych Wytwórni Uzbrojenia podlegały ministrowi spraw wojskowych, który w porozumieniu z ministrem skarbu ustalał ich skład. Konkretne kompetencje określał statut przedsiębiorstwa.

Kapitał zakładowy Państwowych Wytwórni Uzbrojenia w roku 1938 wynosił ok. 123,6 mln zł. Ogólne zatrudnienie oscylowało zaś w granicy 12 tysięcy osób.

Po klęsce kampanii wrześniowej w 1939 roku fabryki zbrojeniowe należące do Państwowych Wytwórni Uzbrojenia przejęli Niemcy. W latach 1944-1945 uległy one całkowitemu zniszczeniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]