Panichida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Panichida odprawiana przez biskupa na cmentarzu

Panichida lub panachida (z grec.: παννυχίς, πανυχίς, παννυχίδης - "całonocna") - w Kościołach chrześcijańskich obrządku wschodniego nabożeństwo żałobne, śpiewany odpowiednik łacińskiego requiem, przy obchodach szczególnych rocznic i wydarzeń, dnia urodzenia, na dzień imienin, oraz na okazję modlitwy za zmarłego w dniu jego pogrzebu, w 3., 9. i 40. dzień po śmierci i w kolejne rocznice. Jest odprawiane w cerkwi lub nad grobem.

Nazwa "panichida" (ukr. "panachida") używana jest w krajach liturgii cerkiewno-słowiańskiej (w tym w Rumunii, Finlandii) oraz w Gruzji. W krajach używających liturgii greckiej Grecji odpowiada jej nazwa "mnimosinon" (μνημόσυνον, mnemósynon, "wspomnienie"), lub "parastas" (παραστάς, parastás, "czuwanie").

W internecie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło panichida w Wikisłowniku