Park stanowy Blackwater Falls

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wodospad Blackwater, 2006
Wodospad Blackwater, około 1910
Wodospad Elakala w Parku stanowym Blackwater Falls

Park stanowy Blackwater Falls (ang. Blackwater Falls State Park) to park stanowy w amerykańskim stanie Wirginia Zachodnia. Nazwa parku pochodzi od jego głównej atrakcji - wysokiego na 19 m wodospadu Blackwater Falls w miejscu, gdzie rzeka Blackwater przechodzi ze spokojnego biegu w dolinie Canaan do burzliwego Kanionu Blackwater. Park jest jedną z najczęściej fotografowanych atrakcji w stanie i pojawia się często na kalendarzach, pocztówkach i układankach. Nazwa rzeki Blackwater ("Czarna woda") wywodzi się od jej ciemnej od kwasu taninowego wody.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Park stanowy Blackwater Falls leży około 3 km na południowy-wschód od miasta Davis w Wirginii Zachodniej. Obejmuje 954 ha wyżyn pokrytych lasami, w których dominują świerk czerwony i choina kanadyjska. Inne ważne gatunki drzew występujące w parku to brzoza żółta, buk wielkolistny, klon czerwony i czeremcha amerykańska.

Wodospad[edytuj | edytuj kod]

"Wielki wodospad" rzeki Blackwater opada 19 m do położonego niżej kanionu. Jest uznawany za najwyzszy nadziemny wodospad w stanie Wirginia Zachodnia[1]. (zależnie od rodzaju pomiaru, wysokość wynosi 17 - 19 m). Skaliste wzniesienie dna rzeki przy wodospadzie dzieli jego wody na charakterystyczne formacje, które czynią wygląd wodospadu łatwo rozpoznawalnym. W zimie wodospad często zamarza całkowicie. Szeroka trasa z parkingu w pobliżu wodospadu prowadzi na drewnianą kładkę i punkt widokowy, podczas gdy bardziej stromy szlak prowadzi dalej do obszaru poniżej wodospadu. Z drugiego (zachodniego) brzegu dłuższa i łatwiejsza trasa prowadzi do innego punktu widokowego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy biały odkrywca wodospadu nie jest znany. Podania ustne mówiły o wczesnym myśliwym/badaczem dorzeczy rzek Potomak i Youghiogheny Meshach Browningu (1781-1859), jednak brakuje dokumentacji żeby poprzeć tą teorię[2].:596

Autor książek podróżniczych Philip Pendleton Kennedy opisywał Kanion Blackwater w 1853r, ale pominął w swoich opisach wodospad[3]. W tym samym roku jego towarzysz i kuzyn, ilustrator David Hunter Strother (pseudonim “Porte Crayon”), opublikował “The Virginia Canaan” o swoich przygodach w regionie rzeki i wodospad trafił do literatury po raz pierwszy[4]. Strother opublikował także dłuższy opis swojej wizyty w czerwcu 1852 w artykule “The Mountains” (ang. "Góry")[5]. Pensjonat Dobbin House, wybudowany w pobliżu wodospadu w 1858, gościł odwiedzających wodospady w latach 60. i 70. XIX wieku.[2]:596-597 Wizyta promotorów przyrody i turystyki przyrodniczej opisana w mediach w maju 1879 dodała parkowi dalszej popularności[6].

Co najmniej jedna osoba zginęła w 1933 porwana przez prąd rzeki i za wodospad podczas powodzi[2].:598 We wczesnych latach 30. XX wieku różne finansowania i donacje kompanii West Virginia Power and Transmission Company (WVPTC), znanej później jako Allegheny Power Systems, która była w tym czasie właścicielem dużej części Kanionu Blackwater, chroniły i pomogły rozwijać turyzm w regionie. Pierwsze z nich w 1934 zaowocowały ustanowieniem i utrzymaniem (przez Komisję lasów i parków stanu Zachodnia Wirginia) punktu widokowego na sam wodospad[2].:597 Park został formalnie założony w 1937 Dalsze donacje ziemi przez komisje w latach 1953 i 1955 oraz przez United States Forest Service w 1957 roku zwiększyły obszar parku do około 6.79 km kw.

Do lat 50. park był otwarty tylko w godzinach dziennych. W latach 1955-56 poczyniono ulepszenia w budynkach i teranach, w tym wybudowano 25 kabin, tamy tworzącej jezioro do wędkowania i jazdy na łyżwach i 55-pokojowego pensjonatu nazywanego “The Lodge in the Sky” (Pensjonat w niebie - park jest najwyższą częścią stanu), który otwarto w 1957 Roczna liczba odwiedzających doszła do 240 tysiecy (z czego 18 tysięcy nocujących) w roku 1960.[2]:598

W maju 2000 Gubernator stanu Wirginia Zachodnia Cecil Underwood zakupił 25 akrów (100 tysięcy m kw.) terenu w Kanionie Blackwater za 50 tysięcy dolarów za akr i dodał je do terenu Parku. Allegheny Wood Products, firma, która dziś jest właścicielem około połowy obszaru Kanionu darowała kolejne 100 akrów (0,4 km kw.). W styczniu 2002 gubernator Bob Wise nabył dodatkowe 2 km kw. wzdłuż biegu rzeki przed wodospadem od Allegheny Power i dodał je do terenu parku.

Przypisy

  1. Kevin Adams: Waterfalls of Virginia and West Virginia: A Hiking and Photography Guide. Birmingham, Alabama: Menasha ridge press, 2002, s. 217.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Homer Floyd Fansler: History of Tucker County, West Virginia. Parsons, West Virginia: McClain Printing Company, 1962.
  3. Philip Pendleton Kennedy: The Blackwater Chronicle, A narrative of an Expidition into the Land of Canaan in Randolph County, Virginia. Redfield, New York: 1853.
  4. David Hunter Strother. The Virginia Canaan. „Harper's New Monthly Magazine”, December 1853. 
  5. Harper's New Monthly Magazine, 10 części, Kwiecień 1872 - Wrzesień 1875.
  6. Davis, Rebecca Harding (1880), "By-Paths in The Mountains", Harper's New Monthly Magazine, July 1880.

Inne źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Fedorko, N., 1994, "Bedrock Geology Map of Blackwater Falls", 7.5’ Quadrangle: West Virginia Geological and Economic Survey, Open File Geological Map OF-9405.
  • Ludlum, J.C., and Arkle, Jr., T., 1971, Blackwater Falls State Park and Canaan Valley State Park: Resources, Geology and Recreation, West Virginia Geological and Economic Survey, State Park Series Bulletin 6, 60 p.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]