Parking

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parking – znak drogowy D-18
Plac parkingowy
Parking wielopoziomowy na ulicy Szewskiej we Wrocławiu

Parking – wyznaczone miejsce służące do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych lub innych środków komunikacji.

W zależności od formy budowlanej można wyróżnić parkingi terenowe oraz mające formę budynków parkingi piętrowe – garaże wielokondygnacyjne.

Parkingi mogą ze względu na poziom posadowienia dzielić się na: podziemne i naziemne.

Miejsca postojowe na parkingu są dostosowane do rozmiaru i charakteru pojazdów, z uwzględnieniem sposobu parkowania. W przypadku samochodu osobowego pojedyncze stanowisko postojowe na parkingu umieszczone prostopadle do jezdni ma wedle polskich przepisów budowlanych wymiary minimalne 230 na 500 cm, zaś przylegająca jezdnia ma 600 cm szerokości[1]. W innych krajach spotyka się zarówno mniejsze, jak i większe miejsca postojowe.

Badania ruchu wskazują, że samochód w mieście spędza ok. 95% czasu na parkingu, będąc w użyciu zaledwie przez 5% swojego życia[2].

Istnieją też specjalne miejsca parkingowe dla niepełnosprawnych. Stanowiska przeznaczone dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne powinny mieć wymiary 360 na 500 cm.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, § 21
  2. "Cars are parked 95% of the time". Let's check!