Partia Zielonych Anglii i Walii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wielka Brytania
Godło Wielkiej Brytanii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Wielkiej Brytanii
Portal Portal Wielka Brytania

Partia Zielonych Anglii i Walii (ang. Green Party of England and Wales, wal. Plaid Werdd Cymru a Lloegr, GPEW) – brytyjska partia polityczna należąca do Europejskiej Partii Zielonych. Liderką partii jest Natalie Bennett, zaś wiceliderami: Amelia Womack i Shahrar Ali.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Korzenie Partii Zielonych Anglii i Walii sięgają partii PEOPLE założonej w roku 1973 przez byłego działacza torysów Tony'ego Whittakera. W roku 1975 zmieniła ona nazwę na Ecology Party (Partia Ekologii), zaś w 1985 na Green Party (UK) (Partia Zielonych Zjednoczonego Królestwa). Pod obecną nazwą funkcjonuje od 1990 roku, kiedy Zieloni ze Szkocji i Irlandii Północnej postanowili się uniezależnić, tworząc własne partie: Szkocką Partię Zielonych i Green Party in Northern Ireland.

Udział w wyborach[edytuj | edytuj kod]

Wybory samorządowe[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze mandaty radnych brytyjscy Zieloni uzyskali w wyborach w 1976 i 1977. Obecnie partia ma 160 radnych w samorządach Anglii i Walii wszystkich szczebli[1], w tym dwoje radnych w Zgromadzeniu Wielkiego Londynu. W wyborach w maju 2011 Zieloni po raz pierwszy zdobyli władzę na poziomie miejskim, kierują mniejszościową administracją w Brighton and Hove.

Izba Gmin i Izba Lordów[edytuj | edytuj kod]

W latach 1999–2008 Zieloni mieli przedstawiciela w Izbie Lordów: był nim od wstąpienia do GPEW w 1999 roku aż do śmierci w kwietniu 2008 były przywódca liberałów Timothy Beaumont. We wrześniu 2013 dożywotnie parostwo, a tym samym miejsce w Izbie Lordów otrzymała Jenny Jones, wcześniej radna Londynu. Inaczej niż w przypadku innych brytyjskich partii, których kandydatów do Izby Lordów wskazują liderzy, Jones zawdzięczała swoją nominację ogólnopartyjnemu referendum w GPEW.

Pierwszego posła do Izby Gmin Zielonym udało się wprowadzić w wyborach w 2010, została nim liderka partii Caroline Lucas wybrana w okręgu Brighton Pavilion.

Walijskie Zgromadzenie Narodowe[edytuj | edytuj kod]

Zielonym nie udało się dotąd zdobyć mandatu w Walijskim Zgromadzeniu Narodowym.

Parlament Europejski[edytuj | edytuj kod]

W wyborach w roku 1989 Zieloni zdobyli 15% głosów, ale nie uzyskali mandatu, ponieważ obowiązywała wówczas jeszcze ordynacja większościowa. Zmiana ordynacji pozwoliła im uzyskać dwa miejsca w wyborach do PE w 1999 roku. Mandaty w PE zdobyły wówczas: Jean Lambert i Caroline Lucas. W kolejnych wyborach w 2004 i w 2009 roku obu udało się uzyskać reelekcję. W 2010 Lucas złożyła mandat i została zastąpiona w PE przez Keitha Taylora. W kolejnych wyborach w 2014 roku Lambert i Taylor obronili mandaty, trzeci mandat dla Zielonych zdobyła Molly Scott Cato.

Liderzy partii[edytuj | edytuj kod]

Przed 1992 Partię Zielonych reprezentowało jednocześnie sześcioro głównych rzeczników (Principal Speakers) wybieranych na roczną kadencję. W latach 1992–2008 wybierano na roczną kadencję dwoje głównych rzeczników: mężczyznę i kobietę. Od 2008 partii przewodzi jeden lider (Leader), przy czym obowiązuje zasada, że wybierany równocześnie wicelider (Deputy Leader) musi być innej płci niż lider. Wybory lidera odbywają się co dwa lata.

Główni rzecznicy (1992–2008)[edytuj | edytuj kod]

Główna rzeczniczka (Female Principal Speaker):

Główny rzecznik (Male Principal Speaker):

Liderzy (po 2008)[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Local Council Political Compositions, strona aktualizowana 22 maja 2014 [odczyt 11 października 2014] (ang.)
  2. Green Party leadership election 2008 (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]