Pavel Gantar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pavel Gantar
Pavel Gantar, March 2011.jpeg
Data i miejsce urodzenia 26 października 1949
Gorenja vas
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego
Przynależność polityczna Zares
Okres urzędowania od 2008
do 2011
Poprzednik France Cukjati
Następca Ljubo Germič

Pavel (Pavle) Gantar (ur. 26 października 1949 w Gorenja vas) – słoweński polityk, były minister przez około dziesięć lat, od 2008 do 2011 przewodniczący Zgromadzenia Narodowego.

Życiorys [edytuj]

Ukończył w 1974 socjologię na Wydziale Nauk Politycznych Uniwersytetu Lublańskiego. W czasach studenckich zaangażował się w działalność grupy "13 Listopada". Pracę zawodową rozpoczął jako asystent na Wydziale Nauk Społecznych UL. W 1976 dołączył do redakcji pisma "Časopis za kritiko znanosti", w której współpracował m.in. z Mladenem Dolarem i Slavojem Žižkiem.

W 1984 studiował w Wielkiej Brytanii na University of Essex, gdzie zapoznał się z liberalną publicystyką krytykującą marksizm. Po powrocie do kraju stanął na czele partii komunistycznej na swoim wydziale. Został usunięty z Ligi Słoweńskich Komunistów po tym, jak publicznie stanął w obronie Spomenki Hribar, oskarżanej o publikowanie esejów oceniających wydarzenia historyczne w sposób niezgodny z "oficjalną" wersją.

Pod koniec lat 80. brał aktywny udział w ruchach społecznych, wspierających dążenia niepodległościowe. Został członkiem komitetu obrony praw człowieka. W 1989 obronił doktorat na Uniwersytecie w Zagrzebiu. Rok później wstąpił do Liberalnej Demokracji Słowenii. W tym samym roku został wybrany do parlamentu, mandat posła do Zgromadzenia Narodowego uzyskiwał też w kolejnych wyborach.

Od 1994 do 2000 sprawował urząd ministra środowiska w rządzie Janeza Drnovška. W latach 2001–2004 był ministrem ds. społeczeństwa informacyjnego w gabinecie tego premiera i jego następcy, Antona Ropa. W 2004 LDS przegrała wybory, przy czym Pavel Gantar po raz kolejny wszedł do parlamentu. Trzy lata później opuścił partię liberalną, stając się jednym z liderów nowo powołanego ugrupowania Zares. Z ramienia tej formacji uzyskał reelekcję w wyborach w 2008, a następnie został wybrany na przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego. Zrezygnował w 2011 w związku z opuszczeniem przez Zares koalicji rządowej. W tym samym roku nie został ponownie wybrany do parlamentu.

Bibliografia [edytuj]