Peter Elliott

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peter Elliott
Wzrost 181 cm
Masa ciała 67 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Wielka Brytania
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Seul 1988 lekkoatletyka
(bieg na 1500 m)
Mistrzostwa świata
Srebro
Rzym 1987 bieg na 800 m
Halowe mistrzostwa Europy
Srebro
Budapeszt 1983 bieg na 800 m
Reprezentacja  Anglia
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto
Auckland 1990 lekkoatletyka
(bieg na 1500 m)
Srebro
Edynburg 1986 lekkoatletyka
(bieg na 800 m)

Peter Elliott (ur. 9 października 1962 w Rawmarsh w hrabstwie South Yorkshire) – angielski lekkoatleta średniodystansowiec, wicemistrz olimpijski z 1988 i wicemistrz świata.

Kariera Elliotta przypadła na okres lat 80., kiedy w Wielkiej Brytanii startowali tacy biegacze średniodystansowi, jak Sebastian Coe, Steve Ovett, Steve Cram czy Tom McKean. Dlatego Elliott nie zawsze mógł występować w zawodach najwyższej rangi.

Elliott zajął 4. miejsce w biegu na 800 metrów na mistrzostwach Europy juniorów w 1981 w Utrechcie[1]. 30 sierpnia 1982 w Londynie ustanowił wraz z kolegami (Garry Cook, Steve Cram i Sebastian Coe) rekord świata w sztafecie 4 × 800 metrów wynikiem 7:03,89, który przetrwał do 2006 i jest aktualnym rekordem Europy[2]. Na halowych mistrzostwach Europy w 1983 w Budapeszcie zdobył srebrny medal w biegu na 800 metrów za Hiszpanem Colománem Trabado. Zajął 3. miejsce na tym dystansie w finale A Pucharu Europy w 1983 w Londynie[3]. Na pierwszych mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach był czwarty na 800 metrów[4].

Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles Elliott startował w biegu na 800 metrów, ponieważ selekcjonerzy reprezentacji brytyjskiej zdecydowali, że w biegu na 1500 metrów wystąpią Coe, Cram i Ovett. Awansował do półfinału, lecz w nim nie wystąpił wskutek kontuzji[5]. Startując w reprezentacji Anglii zdobył brązowy medal na 800 metrów na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1986 w Edynburgu[6].

Zdobył srebrny medal w biegu na 800 metrów na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie, przegrywając jedynie z Billym Konchellahem z Kenii[7].

Na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu Elliott zdobył srebrny medal w biegu na 1500 metrów (za Kenijczykiem Peterem Rono), a w finale biegu na 800 metrów zajął 4. miejsce[5]. 24 lutego 1990 w Sewilli ustanowił halowy rekord świata na 1500 m wynikiem 3:34,20[8]. Zwyciężył w biegu na 1500 m na igrzyskach Wspólnoty Narodów w 1990 w Auckland[6]. Na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie zajął 4. miejsce na tym dystansie[9]. Zwyciężył na 1500 m w finale A Pucharu Europy w 1991 we Frankfurcie nad Menem[3]. W 1992 zakończył karierę lekkoatletyczną.

Elliott był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na 800 m w 1982 i 1987 oraz wicemistrzem w 1983 i 1986; na 1500 m zwyciężył w 1984 i 1988[10].

Rekordy życiowe Elliotta:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 800 metrów 30 maja 1990, Sewilla 1:42,97
bieg na 800 metrów (hala) 12 marca 1983, Cosford 1:46,71
bieg na 1000 metrów 17 stycznia 1990, Hamilton 2:16,30
bieg na 1500 metrów 16 września 1990, Sheffield 3:32,69
bieg na 1500 metrów (hala) 27 lutego 1990, Sewilla 3:34,20
bieg na milę 2 lipca 1988, Oslo 3:49,20
bieg na milę (hala) 9 lutego 1990, East Rutherford 3:52,02
bieg na 2000 metrów 15 września 1987, Lozanna 4:52,82

Przypisy

  1. Lionel Peters, Tomas Magnusson: European Junior Championships 1981 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 2012-04-15].
  2. Records: 4 × 800 Metres Relay (ang.). IAAF. [dostęp 2014-07-09].
  3. 3,0 3,1 European Cup A Final and Superleague (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-15].
  4. 1st IAAF World Championships in Athletics Helsinki 07/14-Aug-83 Results - 800 METRES - Men - Final (ang.). IAAF. [dostęp 2012-04-15].
  5. 5,0 5,1 Olympics at Sports-Reference.com > Athletes > Peter Elliott (ang.). [dostęp 2012-04-15].
  6. 6,0 6,1 Commonwealth Games Medallists – Athletics (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-15].
  7. 2nd IAAF World Championships in Athletics Roma 28-Aug/06-Sep-87 Results - 800 METRES - Men - Final (ang.). IAAF. [dostęp 2012-04-15].
  8. IAAF Sopot 2014 Statistics Handbook (ang.). IAAF. [dostęp 2014-07-09]. s. 293.
  9. Mirko Jalava red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 196.
  10. AAA Championships (Men) (ang.). GBRAthletics. [dostęp 2012-04-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]