Petycja Oregońska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Petycja Oregońska – nazwa apelu wzywającego do odrzucenia protokołu z Kioto, zainicjowana w 1998 w placówce badawczej Oregon Institute of Science and Medicine przez prof. Fredricka Seitza.

Opis petycji[edytuj | edytuj kod]

Petycja składa się z dwóch krótkich akapitów. Opinie wyrażone w petycji:

Petycji towarzyszy artykuł przeglądowy prezentujący prace naukowe, które wspierają tezy petycji[1].

Sygnatariusze[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza kampania mająca na cele zbieranie podpisów nastąpiła w latch 1998-1999, a kolejna pomiędzy październikiem 2007 a marcem 2008[2]. Według inicjatorów petycję podpisało około 31 tys. amerykańskich naukowców z różnych specjalizacji, z czego ok. 9 tys. z tytułami doktora (PhD). Informacje o tytule naukowym oraz specjalizacji podatno na podstawie deklaracji sygnatariuszy.

Inicjatorzy petycji zadeklarowali, że spośród sygnatariuszy 3697 specjalizuje się w naukach o atmosferze, środowisku lub Ziemi; 903 w technikach komputerowych, w tym modelowaniu komputerowym; 5691 w fizyce, w tym fizyce gazów, cieczy i ciał stałych, w różnym stopniu powiązanych z badaniami atmosfery; 4796 w chemii i badaniach na poziomie molekularnym; 2924 specjalizuje się w biologii i rolnictwie; 3069 w naukach medycznych; 9992 w naukach technicznych[3].

Według inicjatorów, przeciwnicy projektu czasami dodają fałszywe nazwiska w celu jego dyskredytacji lecz są one zwykle odsiewane w ramach weryfikacji. Dodają, że lista zawiera wiele osób o nazwiskach podobnych lub identycznych do innych sygnatariuszy lub innych osób - prawdziwych bądź fikcyjnych[2].

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Rzetelność petycji była kwestionowana przez różne środowiska.

W 2001 pismo Scientific American wzięło losową próbkę 30 z 1400 osób podających się za doktorantów w dziedzinach związanych z klimatologią. Z 26 osób które zostały zidentyfikowane 11 nadal zgadzało się z petycją (z czego jeden był aktywnym klimatologiem, 2 osoby miały jakąś wiedzę na temat klimatologii, a osiem osób przyznało, że ich wiedza zdobyta na ten temat nie pochodzi z oficjalnych badań czy studiów), sześć osób powiedziało że obecnie nie podpisałoby tej petycji, trzy osoby nie pamiętały kiedy ją podpisywały, jedna osoba zmarła, a pięć nie odpowiedziało na pytanie. Ekstrapolując te dane Scientific American stwierdził, że petycję podpisało ok. 200 naukowców w jakiś sposób naprawdę związanych z klimatologią[4].

Grupy ekologiczne, dziennikarze Seattle Times i Hawaii Reporter zakwestionowali autentyczność listy, przytaczając kilkanaście nazwisk z listy i ich podobieństwo do nazwisk aktorów i innych osób publicznych[5].

Przypisy

  1. Arthur B. Robinson, Noah E. Robinson, and Willie Soon: A review of the research literature concerning the environmental consequences of increased levels of atmospheric carbon dioxide. Oregon Institute of Science and Medicine, 2006.
  2. 2,0 2,1 Frequently Asked Questions. Global Warming Petition Project.
  3. Qualification of Signers. Global Warming Petition Project.
  4. Skepticism About Skeptics (sidebar of Climate of Uncertainty). [dostęp 2009-02-26].
  5. Jokers Add Fake Names To Warming Petition. [dostęp 2009-02-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]