Piano nobile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Brühla (zburzony) – wyróżnione piano nobile

Piano nobile (fr. bel-étage) – kondygnacja mieszcząca pomieszczenia o charakterze reprezentacyjnym oraz pokoje mieszkalne właściciela, charakterystyczna dla architektury pałacowej okresu nowożytnego[1]. Wejście na piano nobile prowadziło przez reprezentacyjną, paradną klatkę schodową. Najczęściej jest to pierwsze piętro budynku. Piano nobile zwykle jest wyższe od pozostałych kondygnacji, a na elewacji wyróżnia go bogatszy wystrój architektoniczny i rzeźbiarski. Okna są większe niż w pozostałych kondygnacjach budynku, często zastąpione przez okna typu porte-fenêtre. Pomieszczenia piano nobile posiadały również bogatszy wystrój (polichromie, sztukaterie, boazerie, marmurowe posadzki i inne) oraz szczególnie staranne dobierane meble[1].

Piano nobile występuje w epokach renesansu, baroku i klasycyzmu.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 praca zbiorowa: Sztuka świata. Słownik terminów L-Ż, t. 18. Warszawa: Arkady, 2013, s. 143.