Pierścienie Newtona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierścienie Newtona
Układ do obserwacji pierścieni

Pierścienie Newtonazjawisko optyczne polegające na powstawaniu prążków interferencyjnych w kształcie pierścieni, w świetle przechodzącym jak i odbitym, przechodzącym poprzez cienkie warstwy w pobliżu styku powierzchni wypukłej i płaskiej rozdzielonych substancją o innym niż stykające się współczynniku załamania. Dla światła białego powstają wielobarwne prążki, dla monochromatycznego – jasne i ciemne prążki.

Pierścienie Newtona były pierwszym zjawiskiem interferencyjnym badanym ilościowo[1]. Zjawisko jako pierwszy obserwowali Robert Boyle w 1663 roku[2] i niezależnie od niego Robert Hooke[1], który wyjaśnił je falową naturą światła[potrzebne źródło]. Nazwane zostały na cześć Izaaka Newtona, który jako pierwszy opisał zjawisko dokładnie, m.in. obserwując powstawanie pierścieni barwnych[2].

Występowanie pierścieni Newtona jest szczególnie dokuczliwe w DTP podczas skanowania materiałów transparentnych, gdyż w wynikowych plikach graficznych obraz tych prążków jest szczególnie trudny do usunięcia. W celu uniknięcia tego zjawiska stosuje się skanowanie materiałów transparentnych przyklejonych specjalnymi środkami bezpośrednio do płyty lub cylindra skanera, wprowadza się olej w miejsce szpary powietrznej, umieszcza w specjalnych kopertach, z których następnie powietrze jest odsysane lub też umieszcza w specjalnych ramkach zapewniających odpowiednio dużą warstwę powietrza względem sąsiednich elementów skanera.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Jurgen R. Meyer-Arendt: Wstęp do optyki. Warszawa: PWN, 1977, s. 229.
  2. 2,0 2,1 Zbigniew Płochocki. Korpuskularna teoria interferencji światła. „Delta”, 1974. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]