Pismo procesowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pismo procesowe – dokument obejmujący wnioski i oświadczenia stron postępowania składane poza rozprawą w postępowaniu cywilnym.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Pismo procesowe winno odpowiadać wymogom formalnym, określonym w art. 126 Kodeksu postępowania cywilnego. W myśl tego przepisu pismo procesowe winno zawierać:

  • oznaczenie sądu, do którego jest skierowane,
  • imiona i nazwiska albo nazwy stron, ich przedstawicieli ustawowych lub pełnomocników,
  • oznaczenie rodzaju pisma,
  • osnowę wniosku lub oświadczenia i dowody na przedstawione tam okoliczności,
  • podpisy stron, przedstawicieli ustawowych lub pełnomocników,
  • wymienienie załączników.

Kolejne pisma procesowe powinny zawierać również sygnaturę akt sprawy, w której zostały złożone. Jeśli przepisy szczególne tak stanowią, pismo procesowe składać należy na urzędowym formularzu lub na elektronicznych nośnikach informacji.

Wśród pism procesowych przepisy kpc wyróżniają pozew i odpowiedź na pozew, stawiając im dalsze wymagania co do treści i formy. Specyficzną kategorią są również pisma procesowe mające na celu przygotowanie rozprawy, w których strona winna przytoczyć zwięźle stan sprawy, wypowiedzieć się co do twierdzeń strony przeciwnej i wypowiedzieć się w sprawie przytoczonych przez nią dowodów, a następnie wskazać dowody mające istotne znaczenie w sprawie.

Jeśli pismo procesowe nie spełnia wymogów formalnych przewodniczący wzywa stronę do poprawienia pisma, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie 7 dni, pod rygorem jego zwrotu. Przez poprawienie pisma rozumie się również wniesienie pisma na urzędowym formularzu, jeżeli wymóg ten nie został dochowany.