Poduszka (neuroanatomia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Poduszka (łac. pulvinar) – największe, tylne, jądro wzgórza. Ma obukierunkowe połączenia z korą kojarzeniową potyliczną, ciemieniową i skroniową, otrzymuje impulsację z ciał kolankowatych bocznych i przyśrodkowych oraz wzgórków górnych. Funkcją poduszki jest integracja informacji wzrokowej, słuchowej i czuciowej, Uszkodzenie tej struktury po stronie dominującej może się objawić afazją czuciową.
Bibliografia [edytuj]
- James D. Fix: Neuroanatomia. Wrocław: Urban & Partner, 1997, s. 264. ISBN 83-85842-81-0.