Potrójna Bogini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Potrójna Bogini – występująca w pracach Roberta Gravesa, zaadaptowana jako główne bóstwo przez członków religii neopogańskich oraz Wicca. Epitet "potrójna" został użyty dla odzwierciedlenia zarówno triad bogiń jak i trzech aspektów tego bóstwa. Koncept ten zasadza się na idei zunifikowania trzech różnych figur kobiecych – Dziewicy, Matki oraz Staruchy – odpowiadających oddzielnym cyklom życia oraz fazom księżyca. W Wicca koncept ten reprezentuje żeńską część dwoistego system teologicznego; męskim odpowiednikiem jest Rogaty Bóg. Wiele ruchów neopogańskich korzysta z archetypu Bogini, opartego po trosze na psychologii Junga[1].

Symbol "Potrójnej Bogini" – rosnący, pełny oraz malejący księżyc[2]

Przypisy

  1. Brian Morris. Religion and Anthropology: a Critical Introduction. s.286.
  2. Stephen Gilligan i Dvorah Simon. Walking in Two Worlds: The Relational Self in Theory, Practice, and Community. s. 148.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Margot Adler: Drawing Down the Moon: Witches, Druids, Goddess-worshippers and Other Pagans in America Today. (ang.)
  2. Stephen Gilligan: Walking in Two Worlds: The Relational Self in Theory, Practice, and Community. Zeig Tucker & Theisen Publishers. ISBN 1932462112. (ang.)
  3. Brian Morris: Religion and Anthropology: a Critical Introduction. 2006. ISBN 0521852412. (ang.)