Pozbawienie praw publicznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pozbawienie praw publicznych – jeden ze środków karnych orzekany przez sądy wobec sprawców przestępstw. Pozbawienie praw publicznych może również zostać orzeczone jako kara przez Trybunał Stanu.

Skutkiem orzeczenia tego środka karnego jest (zgodnie z art. 40 k.k.):

  • utrata czynnego i biernego prawa wyborczego do organu władzy publicznej, organu samorządu zawodowego lub gospodarczego,
  • utrata prawa do udziału w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości,
  • utrata prawa do pełnienia funkcji w organach i instytucjach państwowych i samorządu terytorialnego lub zawodowego,
  • utrata posiadanego stopnia wojskowego i powrót do stopnia szeregowego,
  • utrata orderów, odznaczeń i tytułów honorowych oraz utrata zdolności do ich uzyskania w okresie trwania pozbawienia praw

Czas trwania pozbawienia praw publicznych określany jest przez sąd w granicach od roku do 10 lat (art. 43 § 1 k.k.). Co ważne, okres pozbawienia praw publicznych nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, choćby była orzeczona za inne przestępstwo (art. 43 § 2 k.k.)

Sąd może orzec pozbawienie praw publicznych w razie skazania na karę pozbawienia wolności, która jest nie krótsza od lat 3 i została orzeczona za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.

Wykonywanie środka karnego[edytuj | edytuj kod]

O pozbawieniu praw publicznych zawiadamia się (art. 179 k.k.w.):

  • odpowiedni organ administracji publicznej właściwy dla ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu skazanego,
  • Kancelarię Prezydenta, jeżeli skazany ma order, odznaczenie lub tytuł honorowy,
  • organy i instytucje, w których skazany pełnił funkcje objęte utratą,
  • właściwą wojskową komendę uzupełnień.
Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 1 października 2006. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.