Programowanie strukturalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Programowanie strukturalne to paradygmat programowania zalecający hierarchiczne dzielenie kodu na bloki, z jednym punktem wejścia i jednym lub wieloma punktami wyjścia. Chodzi przede wszystkim o nieużywanie (lub ograniczenie) instrukcji skoku (goto). Dobrymi strukturami są np. instrukcja warunkowe (if, if...else), pętle (while, repeat), wyboru (case, ale nie switch z C i potomnych). Strukturalność zakłócają instrukcje typu: break, continue, switch (w C itp.), które jednak w niektórych przypadkach znacząco podnoszą czytelność kodu.

Popularne języki programowania[edytuj | edytuj kod]

Praktycznie w każdym języku można programować strukturalnie, jednakże w niektórych jest to styl naturalny (np. w Pascalu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]