Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przełęczforma ukształtowania terenu, wybitne, poprzeczne obniżenie w przebiegu grzbietu górskiego lub grani między sąsiednimi szczytami lub turniami. Powstaje w wyniku procesu denudacji mniej odpornych skał budujących stoki. Zazwyczaj przełęcze są najwygodniejszym miejscem do przejścia z jednej doliny do drugiej przez oddzielający je grzbiet[1].

W gwarze podhalańskiej i w słownictwie taterników używane są różne synonimy słowa przełęcz, np. siodło, szczerba, szczerbina, karb, wrota, brama, przehyba, przechód, ławka itp., jednakże tylko niektóre z nich odnoszą się do właściwego określenia słowa przełęcz jako wybitnego obniżenia terenu, inne oznaczają niewybitne wcięcia w grani[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
Wikimedia Commons