Przepływomierz ultradźwiękowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przepływomierz ultradźwiękowy – rodzaj przepływomierza, który do pomiaru prędkości przepływu płynu wykorzystuje ultradźwięki.

Zasada działania[edytuj | edytuj kod]

Zasada działania

Zasada działania przepływomierza ultradźwiękowego bazuje na pomiarze różnicy czasów przejścia fali ultradźwiękowej. Fala emitowana jest naprzemiennie pomiędzy dwoma czujnikami pomiarowymi zamontowanymi na rurociągu. W przypadku braku przepływu czasy przejścia fali w obu kierunkach są jednakowe. Gdy fala rozchodzi się przeciwnie do kierunku płynącej cieczy, prędkość propagacji jest mniejsza niż w kierunku zgodnym z ruchem cieczy.

Wzór:

v=\frac{(t_2-t_1)}{t_1 \cdot t_2}\cdot \frac{L}{2\cdot \cos\alpha}

gdzie:

  • v – prędkość cieczy
  • t1 – czas przejścia fali ultradźwiękowej zgodnie z kierunkiem przepływu
  • t2 – czasy przejścia fali ”pod prąd”
  • L – odległość pomiędzy czujnikami
  • alfa – kąt nachylenia czujników do kierunku przepływu cieczy (zazwyczaj 30 – 45°)

Mierzona przez system różnica czasów przejścia jest proporcjonalna do prędkości cieczy w rurociągu i po uwzględnieniu profilu i pola przekroju poprzecznego rury pozwala wyznaczyć objętość strumienia.

Zalety:

  • bezkontaktowy pomiar zewnętrzny (idealne rozwiązanie dla pomiaru przepływu cieczy silnie agresywnych lub w przypadku wysokich ciśnień)
  • możliwość bezpośredniego montażu na istniejącej instalacji (uruchomienie układu pomiarowego bez przerywania procesu)
  • pomiar nieinwazyjny nie wprowadza spadku ciśnienia
  • brak części ruchomych (wysoka trwałość)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]