Przepustowość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przepustowość (pojemność kanału, ang. Channel capacity) w telekomunikacji i informatyce – maksymalna ilość informacji (mierzonej w bitach), jaka może być przesyłana przez dany kanał telekomunikacyjny lub łącze w jednostce czasu (mierzonej w sekundach).

Czasem potocznie nazywana jest błędnie szybkością (np. sieci komputerowej), ale ponieważ mówi o maksymalnej liczbie bitów w jednostce czasu, a nie zmianie fizycznego położenia w czasie, należy rozróżniać te pojęcia.

Przepustowość mierzy się w bitach na sekundę (b/s – ang. bits per second) lub bajtach na sekundę (B/s, 8 b/s = 1 B/s) i ich krotnościach: kb/s, Mb/s, Gb/s, kB/s, MB/s itd. W praktyce spotykane są zarówno prefiksy dziesiętne (k = 1000, M = 1 000 000), jak i binarne (K = 1024, M = 1 048 576).

Ze względu na tę samą jednostkę, przepustowość jest potocznie mylnie utożsamiana z przepływnością. Przepływność jest miarą natężenia strumienia informacji (danych), podczas gdy przepustowość jest cechą toru lub kanału telekomunikacyjnego.

Wzór[edytuj | edytuj kod]

Graniczną pojemność kanału wyliczamy na podstawie twierdzenia Shannona:

C=W \cdot \text{log}_{2}\left(1+{S \over N}\right)

gdzie:

W – szerokość pasma (podawaną w Hz),
S/N – stosunek mocy sygnału do mocy szumów (obie wartości podawane w skali liniowej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]