Przygody Hucka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przygody Hucka
Przygody Hucka Finna

Adventures of Huckleberry Finn
{{{nazwa}}}
Autor Mark Twain
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data I wyd. 1884
Typ utworu powieść satyryczna
Data I wyd. polskiego 1898
Przekład Teresa Prażmowska (1898)
Marceli Tarnowski (1934)
Krystyna Tarnowska (1955)
Jolanta Konsztowicz (1997)
Zbigniew Batko (2003)
poprzednia
Przygody Tomka Sawyera
następna
Tomek Sawyer za granicą
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Tekst w Wikiźródłach Tekst w Wikiźródłach
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Przygody Hucka, inny tytuł tłumaczenia Przygody Hucka Finna (tytuł oryginalny Adventures of Huckleberry Finn) – powieść dla młodzieży amerykańskiego pisarza Marka Twaina z 1884 r.; pierwsze wydanie polskie – 1898 r. Jest kontynuacją Przygód Tomka Sawyera, lecz głównym bohaterem jest Huckleberry Finn, występujący wcześniej w Przygodach Tomka jako postać drugoplanowa. Powieść wielokrotnie filmowana, m.in. jako anime Huckleberry Finn.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Uciekając od brutalnego ojca alkoholika, Huck Finn trafia na Wyspę Jacksona, gdzie spotyka znajomego Jima, zbiegłego niewolnika. Postanawiają razem płynąć (na znalezionej tratwie) w dół Missisipi, aby następnie przedostać się do stanów północnych, gdzie Jimowi nie grozi niewola. Po drodze spotykają rozmaite osoby, co daje autorowi możliwość pokazania życia i obyczajów. Huck jest świadkiem zabójstwa, próby linczu, krwawych waśni między rodzinami sąsiadów i działania zawodowych oszustów. W końcowej części opowieści Huck spotyka Tomka Sawyera, mieszkają u krewnych Tomka i pracują nad uwolnieniem Jima, złapanego jako zbiegłego niewolnika.

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W USA książka bywa oskarżana o rasizm, m.in. z powodu używania słowa „nigger”.

Polskie przekłady[edytuj | edytuj kod]

Dotychczas ukazało się kilka przekładów książki na polski, autorstwa: Teresy Prażmowskiej (1898), Marcelego Tarnowskiego (1934), Krystyny Tarnowskiej (1955), Jolanty Konsztowicz (1997) i Zbigniewa Batki (2003).