Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (obraz Carlotta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie
Autor Johann Karl Loth
Rok wykonania 2 poł. XVII w.
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 121 x 159 cm
Muzeum Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie (niem. Gleichnis vom Barmherzigen Samariter) − powstały w 2 poł. XVII w. obraz autorstwa niemieckiego barokowego malarza Johanna Karla Lotha.

Dzieło znajduje się w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu (numer inwentarzowy GG 2332). Pochodzi z kolekcji z rezydencji księcia-arcybiskupa z Salzburga[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Tematyka dzieła jest nawiązaniem do jednej z przypowieści ewangelicznych − O miłosiernym Samarytaninie[2]. Loth przedstawił poranionego wędrowca z Chrystusowej przypowieści, nad którym pochyla się Samarytanin. Ciało wędrowca jest jasne i zajmuje pierwszy plan. Samarytanin, namalowany w lewej górnej części płótna trzyma w ręku naczynie z lekarstwem, które aplikuje na ranę poszkodowanego.

Przypisy

  1. Gleichnis vom Barmherzigen Samariter (niem.). bilddatenbank.khm.at. [dostęp 2013-08-10].
  2. Por. Ewangelia Łukasza 10, 30–34.