Przypowieść o siewcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Representation of the Sower's parable.JPEG

Przypowieść o siewcy – przypowieść w Ewangelii według św. Mateusza (13,3-8), św. Marka (4, 1-9) i św. Łukasza (8,4-8) w Nowym Testamencie.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Pewnego dnia Jezus Chrystus opowiedział przypowieść, w której opisał siewcę rozrzucającego ziarna na rolę. Niektóre z nich padły na drogę, gdzie wydziobały je ptaki; inne na skałę pokrytą warstewką ziemi – te zostały wypalone przez słońce; kolejne wpadły pomiędzy chwasty i nie zdołały przetrwać, gdyż wątłe młode rośliny zagłuszyły ciernie.

Były jednak takie ziarna, które spadły na żyzny grunt. Z nich siewca w przyszłości zbierze obfity plon.

W (Łk 8,11-15) Jezus wyjaśnia, że ziarna oznaczają słowo Boże.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]