Równoważnik dawki pochłoniętej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Równoważnik dawki pochłoniętej, biologiczny równoważnik dawki, dawka równoważna[1] – pojęcie pochodne od dawki pochłoniętej. Jest to ilość energii, którą deponuje cząstka w materii żywej (tkance, organie), przez którą przechodzi, z uwzględnieniem skutków biologicznych wywołanych przez różne rodzaje promieniowania. Jednostką równoważnika dawki pochłoniętej jest siwert (Sv)[2]. Równoważnik dawki pochłoniętej otrzymuje się w wyniku przemnożenia dawki pochłoniętej przez współczynnik wagowy promieniowania[3]:

H_{T,R} = w_R D_{T,R\,}

gdzie:

H_{T,R} – równoważnik dawki dla promieniowania R i tkanki T;
w_R – współczynnik wagowy promieniowania R;
D_{T,R} – średnia dawka pochłonięta promieniowania R przez tkankę T.

Powyższy wzór dotyczy promieniowania jednorodnego R. Dla promieniowania mieszanego ma postać:

H_T = \sum_{R} \ w_R D_{T,R}

gdzie:

HT – całkowity równoważnik dawki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • S. Eidelman, et al.: Particle Physics Booklet, PDG, Elsevier 2004
  • ICRP Publication 60: 1990 Recommendations of the International Commission on Radiological Protection, Elsevier 1991

Przypisy

  1. Nazwa używana dawniej, zalecana przez ICRP 26 z 1977 r. W 1991 r. ICRP 60 zaleca używanie nazwy równoważnik dawki.
  2. Dawniej stosowaną jednostką był rem
  3. Dawniej zamiast współczynnika wagowego, posługiwano się współczynnikiem jakości promieniowania Q