Rachunek cyklu życia produktu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cykl życia produktu jest znany od dawna w marketingu. Jest on głównie definiowany jako proces, w który produkt nabywa zdolność do zaspokajania potrzeb klienta oraz postępującej z czasem utraty tej zdolności. Definiowany jest on również jako proces, w którym przedsiębiorstwo ponosi koszty związane z opracowaniem, wprowadzeniem oraz innowacji danego produktu i z biegiem czasu, koszty podtrzymania obecności produktu na rynku.

Ogólne informacje
[edytuj | edytuj kod]

Rachunek cyklu życia produktu jest jedną z tak zwanych nowoczesnych koncepcji rachunku kosztów. Przyjmuje on za założenie, że w różnych fazach tego cyklu generowane są inne przychody i koszty. Ponadto mówi nam o przewidywanych kosztach poniesionych w okresie całego cyklu życia danego produktu oraz o potencjalnych zyskach z jego sprzedaży. Rachunek cyklu życia produktu jest bardzo dobrym narzędziem, które może pomóc w oszacowaniu rentowności produktu w długim okresie. Dzięki lepszemu zarządzaniu kosztów ponoszonych w obecnym okresie oraz kosztów, które dopiero zostaną poniesione można uzyskać minimalizację tych kosztów podczas cyklu życia produktu.

Rachunek kosztów cyklu życia produktu obejmuje następujące fazy:
[edytuj | edytuj kod]

  • Projektowanie i rozwój

W tej fazie ponoszone są wyłącznie koszty takie jak badania nad produktem, przygotowanie do produkcji. Jest to etap, który jest najbardziej pracochłonny oraz kapitałochłonny. To tutaj pojawiają się pomysły produktu, które następnie są selekcjonowane pod kątem potencjalnej zyskowności. Po fazie koncepcji następuje faza przygotowanie konkretnego już produktu. Przygotowywana jest jedna lub kilka wersji, które są testowane oraz są prowadzone badania rynkowe na ich temat.


  • Wprowadzenie na rynek

Jak sama nazwa wskazuje jest to etap wprowadzenia gotowego produktu na rynek. Jest to bardzo ważny etap i od niego zależy dalsze ewentualne powodzenie produktu. Tutaj pojawiają się koszty produkcji, sprzedaży i przede wszystkim intensywnej promocji (to one mają informować potencjalnych klientów o pojawieniu się nowego produktu i zainteresować ich na tyle, żeby skłonni byli go zakupić). Przy wszystkich kosztach jednocześnie pojawiają się pierwsze przychody z tytułu sprzedaży produktu. Podczas kompensacji przychodów oraz kosztów zwykle nie uzyskujemy dobrego wyniku. Spowodowane jest to właśnie dużymi kosztami oraz dość nielicznymi kanałami dystrybucji.


  • Wzrost

Podczas tego etapu zwiększony wolumen sprzedaży skutkuje coraz wyższymi przychodami, rosnącymi kosztami wytworzenia, zaopatrzenia, ogólnego zarządu i zbycia. Wzrasta liczba kanałów dystrybucji. Relatywnie większe przychody powinny również kompensować zwrot wcześniej poniesionych kosztów. Jest to również ostatni moment (zakładając, że nie nastąpi ło to w drugiej fazie) gdzie skumulowane przychody powinny przekroczyć skumulowane koszty. Jest to warunek konieczny żeby można było mówić o opłacalnej produkcji.


  • Dojrzałość

Czyli nasycenie produktem – etap ten jest tym, podczas którego utrzymuje się popyt na produkt na stałym poziomie. Dopiero w końcowym etapie tej fazy zaczyna się stopniowy spadek sprzedaży. Okres ten jest uważany za najlepszy dla danego produktu, gdyż przedsiębiorstwo osiąga z niego zyski przy dość stabilnych kosztach. Dlatego też większość przedsiębiorstw dąży do przedłużenia tego okresu. Często żeby to osiągnąć trzeba ponieść dodatkowe badania na rozwój. I dlatego w tej fazie obok kosztów z trzeciego etapu (wzrost), występują dodatkowe koszty ponoszone na badania nad poprawą jakości lub unowocześnieniem produktu, które pozwalałyby na wydłużenie życia tego produktu na rynku. Podobny efekt można uzyskać nową kampanią reklamową, która utwierdziłaby starych klientów, że dokonali dobrego wyboru oraz zachęciła nowych poprzez pokazanie zadowolenia starych. Ale najlepszą chyba możliwością poprawy sprzedaży jest obniżka ceny.


  • Spadek (schyłek)

Jest to etap, gdzie występuje spadek sprzedaży, a co za tym idzie stopniowe ograniczanie produkcji. Spowodowane jest to „starzeniem się produktu” oraz sporej już konkurencji. Uzyskujemy dzięki temu ograniczanie kosztów produkcji zbytu i promocji. Na tym etapie marketing nie jest już w stanie pomóc sprzedaży. Można tutaj sprzedawać zapasy po obniżonych cenach. Zyski dzięki takim zabiegom będą maleć, aż osiągną poziom ujemny. W tej fazie nie podejmuje się badań nad udoskonaleniem produktu.


  • Likwidacja

Jest ostatnim etapem, w którym brak zainteresowania produktem powoduje jego likwidację. Ponoszone są w tym momencie koszty związane właśnie z likwidacją


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]