Roślina dwuletnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Burak w pierwszym roku wegetacji

Roślina dwuletnia, roślina dwuroczna (łac. biennis) - roślina potrzebująca do odbycia cyklu rozwojowego dwóch okresów wegetacyjnych. Podczas pierwszego roku jedynie krótki pęd z rozetą liści asymilujących oraz organy spichrzowe. W drugim roku wykształcają pędy kwiatowe i nasiona, po czym roślina zamierają. Pierwszy sezon wegetacyjny umożliwia wytworzenie i zmagazynowanie substancji zapasowych. Mogą być one gromadne w liściach, korzeniu spichrzowym lub bulwach. Zmagazynowane w pierwszym roku wegetacji materiały zapasowe zużywane są w roku następnym w celu szybkiego wytworzenia organów generatywnych[1].

Do roślin dwuletnich należy wiele roślin uprawianych w celu pozyskania organów spichrzowych takich jak kapusta, buraki, marchew itp[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 161 i 229. ISBN 83-01-13953-6.