Rozłącznik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Symbol rozłącznika według EN60617-7:1996
Stycznik przemysłowy, włączający prądy ponad 100A

Rozłącznik (ang. switch) – połącznik przeznaczony do włączania i wyłączania określonych prądów roboczych, w tym również przeciążeniowych, zdolny do długotrwałego przewodzenia swego znamionowego prądu cieplnego oraz do krótkotrwałego przewodzenia określonych prądów zwarciowych[1].

Jest to łącznik elektryczny używany do wyłączania prądów roboczych, o wartościach nie przekraczających dziesięciokrotnej wartości prądu znamionowego. W przypadku rozłączników niskonapięciowych czynności łączeniowe mogą być określane kategorią użytkowania i klasą rozłącznika.

Rozłączniki łączą w sobie funkcje odłącznika i bezpiecznika.

Przykładem rozłącznika jest stycznik.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Słownik terminologiczny elektryki : Aparaty elektryczne wchodzące w skład urządzeń rozdzielczych, Część 1, Instytut Elektrotechniki – Warszawa 1989.