Ryngałła Anna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ryngałła, imię chrzestne Anna (ur. między 1367 a 1369, zm. między 1423 a 1430) – najmłodsza córka księcia trockiego Kiejstuta i Biruty, żona kolejno: 1° voto Henryka, najmłodszego syna księcia mazowieckiego Siemowita III, 2° voto Stefana I hospodara mołdawskiego, 3° voto Mirczy Starego hospodara wołoskiego, 4° voto Aleksandra Dobrego hospodara mołdawskiego.

Pojawia się w źródłach dopiero w 1390, kiedy to towarzyszy swojemu bratu Witoldowi, wówczas jeszcze księciu grodzieńskiemu, w czasie jego pobytu w Prusach. Tam w 1392 poznaje na zamku w Rittersweder swojego przyszłego męża Henryka, świeżo desygnowanego biskupa płockiego, wysłanego właśnie przez króla Polski Władysława Jagiełły z tajną misją mającą na celu powrót Witolda na Litwę. Henryk poświęcił dla niej karierę duchowną i na wiosnę tego roku miał miejsce, jeszcze zapewne w Prusach, ślub Ryngałły z mazowieckim Piastem.

Niedługo potem zamieszkała wraz z mężem w Łucku, a już kilka miesięcy później została po raz pierwszy wdową, Henryk bowiem zmarł (bądź też został otruty) w zimie na przełomie 1392 i 1393. Ryngałła była jedną z osób oskarżanych o spowodowanie tej śmierci.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tęgowski J., Ryngałła Anna, [w:] tegoż, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, s. 228-231.