Sōkaku Takeda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Takeda Sōkaku
武田 惣角
Takeda Sōkaku
Data i miejsce urodzenia 10 października 1859
Han Aizu, prefektura Fukushima
Japonia Japonia
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1943 (83 lat)
Aomori na północy wyspy Honsiu Japonia Japonia
Narodowość japońska

Sōkaku Takeda (jap. 武田 惣角 Takeda Sōkaku?, ur. 10 października 1859, zm. 25 kwietnia 1943) – znany jako założyciel szkoły jujutsu znanej pod nazwą Daitō-ryū[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się na ziemiach klanu Aizu (współczenie prefektura Fukushima[2]). Sōkaku dorastał w czasie ogromnych przemian politycznych, społecznych i gospodarczych (restauracja Meiji). Był drugim synem Sokichiego Takedy, samuraja z klanu Takeda, który pracował na własnej roli oraz nauczał w lokalnej szkole w świątyni buddyjskiej oraz córki Dengoro Kurokochiego[3], mistrza yari i kenjutsu. Uważa się, że Sōkaku otrzymał pierwsze lekcje sztuki walki od ojca, który miał własne dojo[4] Sokichi był ekspertem w posługiwaniu się zarówno mieczem (kenjutsu) jak i włócznią (yari), a kiedyś był zawodnikiem sumo rangi ozeki. Uważa się, że Sōkaku mógł nauczyć się technik Hōzōin-ryū, Takada-ha i Ono-ha Ittō-ryū, szkół walki mieczem i włócznią[5].

Podróż ku nauce[edytuj | edytuj kod]

Sōkaku opuścił rodzinne strony, aby przejść surowy okres szkolenia podczas licznych podróży. Walczył i szkolił się w wielu szkołach oraz u wielu nauczycieli. Uważa się, że Sōkaku przez pewien czas był studentem Kenkichiego Sakakibary, mistrza Jikishinkage-ryū uważanego za jednego z najbardziej znanych i wykwalifikowanych szermierzy epoki[6]. Choć istnieją dokumenty historyczne potwierdzające związek między nimi to jest to nadal kwestia dyskusji. Wiadomo jednak, że Sōkaku angażował się w wielu pojedynkach za pomocą shinai i już za życia uznano jego mistrzostwo władania mieczem, a były to czasu gdy zapominano już o sztuce walki mieczem[7].

Doskonalenie walki bez broni[edytuj | edytuj kod]

Po delegalizacji klasy samurajów i wydaniu zakazu noszenia mieczy (edykt Haitō) Sōkaku położył nacisk na naukę walki bez broni, znaną jako jujutsu, techniki jego przodka[8]. Te pozorne techniki "oshiki-uchi" albo do tej pory znane jako tajne nauki klanu Aizu połączył z nabytymi umiejętnościami, które nabył w podróży i stworzył sztukę walki, którą nazwał Daitō-ryū[9].

Podróżujący nauczyciel[edytuj | edytuj kod]

Sōkaku prowadził wędrowny tryb życia, podróżując wzdłuż i wszerz kraju. Prowadził seminaria ze sztuk walki dla żołnierzy, policjantów i miłośników sztuk walki, często o wysokiej pozycji społecznej[10].

Przypisy

  1. Unlocking the Secrets of Aiki-Jujutsu by H. E. Davey, NTC Publishing Group 1997, ISBN 9781570281211 ISBN 1570281211
  2. Daito-ryu Aikijujutsu Headquarters (2006). eng.html| History of Daito-ryu: prior to the 19th century, History, Daito-ryu Aikijujutsu Headquarters.
  3. "Aizu-han kyōiku kō, Nihon Shiseki Kyōkai hen", Ogawa, Wataru, Tōkyō Daigaku Shuppankai, Shōwa 53 [1978]
  4. "Deadliest Men: The World's Deadliest Combatants Throughout the Ages" Paul Kirchner, Paladin Press 2001, ISBN 1581602715, ISBN 978-1581602715 - chap. 35
  5. "The Meiji Man", by Laszlo Abel; The JMAS Newsletter, Vol.3, No.3 1985
  6. Daito-ryu Aikijujutsu Headquarters (2006). eng.html| History of Daito-ryu: Takeda Sokaku, History, Daito-ryu Aikijujutsu Headquarters.
  7. "Samurai Aikijutsu", by Toshishiro Obata; Dragon Books 1988
  8. Aizu hanro Saigo Tanomo: Jijoden "Seiunki" shichu, Setsuo Hotta, Tokyo Shoseki 1993 Japan, ISBN 4487790670 isbn13: 9784487790678
  9. 合気ニュース編集部 武田惣角と. Tokyo, Japan 2003
  10. "Daito ryu Aikijujtsu", by Stanley A. Pranin; Aikinews 1996

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]