Self storage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wnętrze magazynu samoobsługowego

Self storage jest to najem powierzchni w specjalnie do tego przygotowanym magazynie samoobsługowym[1].

Służy on do przechowywania różnych dóbr i materiałów. Klientami są osoby oraz przedsiębiorstwa, które wynajmują komórki lub kontenery w specjalnie do tego przygotowanych obiektach.

Branża self storage najsilniej rozwinięta jest w Stanach Zjednoczonych. W 2009 roku na świecie istniało 58 tys. magazynów typu self storage, z czego aż 46 000 znajdowało się w Stanach Zjednoczonych[potrzebne źródło].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Różne rozmiary komórek magazynowych Stokado

Self storage jest skrótowym określeniem „samoobsługowych magazynów”, często również nazywanych „mini przechowalniami”.

W typowym magazynie self storage klienci wynajmują komórki magazynowe na dowolny okres (od jednego miesiąca). Wynajmowana powierzchnia najczęściej służy do składowania przez osoby prywatne artykułów codziennego użytku, sprzętu sezonowego lub pamiątek, na które nie ma miejsca w domu oraz w czasie remontu lub przeprowadzki. Przedsiębiorstwa wykorzystują takie magazyny do składowania nadwyżek zapasów i archiwów. Komórki są zwykle zabezpieczone przez najemcę kłódką. Pracownicy magazynu nie mają dostępu do wnętrza komórki, poza sytuacjami zagrożenia bezpieczeństwa lub nieopłacania czynszu.

Przedsiębiorstwa self storage dzierżawią magazyny o różnych powierzchniach, już od 1 m². Popularne rozmiary komórek obejmują 1×1,5 m (wielkość małej garderoby), 3×1,5 m (wielkość dużej garderoby), 3×3 m (rozmiar pokoju dziecięcego), 3×6 m (garaż na jedno auto), 4,5×6 m i 6×6 m (podwójny garaż). Magazyny są zazwyczaj bez okien, a komórki wydzielone są metalowymi ścianami. Istnieją też magazyny w kontenerach zewnętrznych, służące do przechowywania większych gabarytowo przedmiotów, takich jak np. łodzie czy sprzęt budowlany. Właściciele magazynu zapewniają bezpieczeństwo poprzez ochronę fizyczną oraz systemy zabezpieczeń (takie jak alarmy i kamery) oraz odpowiednią temperaturę w magazynie. Najemca ma możliwość nieograniczonego, 24-godzinnego dostępu do swojej komórki[potrzebne źródło].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze komórki, w których najemca miał wyłączny dostęp do zawartości, zaczęły pojawiać się na początku lat 60. Przedsiębiorstwo Lauderdale Storage w Fort Lauderdale w USA zostało założone już w 1958 roku przez rodzinę Collum, co czyni ją jednym z pierwszych biznesów w historii self storage w Stanach Zjednoczonych. Nowoczesne magazyny zaczęły powoli powstawać w latach 90.

Sposób takiego magazynowania mienia stał się popularny na początku XXI wieku – od 2000 do 2005 roku powstało ponad 15 tys. nowych obiektów.

Self storage dziś[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec roku 2009, na świecie istniało łącznie około 58 tys.obiektów self storage, zarządzanych przez 30 235 przedsiębiorstw. Ze względu na liczbę podmiotów, rynek self storage jest stosunkowo konkurencyjny. Największym operatorem magazynów tego typu na świecie jest przedsiębiorstwo Public Storage. Znaczącymi graczami w Europie Zachodniej są takie przedsiębiorstwa jak Shurgard, My Place czy Big Yellow.

W Polsce usługa self storage jest stosunkowo nowa – w 2013 roku istniało jedynie kilka tego typu obiektów w większych miastach.

Przypisy

  1. www.stokado.pl