Sercanki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sercanki
Pełna nazwa Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego
Nazwa łacińska Congregatio Servularum Sacratissimi Cordis Iesu
Skrót zakonny SSCJ
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Józef Sebastian Pelczar
Data założenia 1894
Data zatwierdzenia 1912/1923
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowegorzymskokatolicki zakon żeński. Członkinie Zgromadzenia są nazywane sercankami.

Klasztor sióstr sercanek w Krakowie

Zgromadzenie powstało w 1894 w Krakowie. Inicjatorem jego powołania był ksiądz Józef Sebastian Pelczar, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, który wcześniej stworzył w Krakowie przytulisko dla przybywających do pracy w Krakowie dziewcząt. Założył on zgromadzenie, by zapewnić podopiecznym przytuliska duchową opiekę. Pierwszą przełożoną została siostra Klara Ludwika Szczęsna. Zatwierdzenie Zgromadzenia przez Watykan nastąpiło w 1912, a ostateczne zatwierdzenie Konstytucji w 1923.

Zgromadzenie szybko się rozwijało. Do 1900 wzniesiono dla sióstr klasztor i kościół przy ul. Garncarskiej. Rozwijały się też domy zakonne w innych miastach Galicji, powstawały też pierwsze domy poza jej granicami. Siostry zajmowały się głównie działalnością dydaktyczno-wychowawczą i charytatywną: prowadziły schroniska dla dziewcząt pracujących, ochronki, sierocińce, szkoły, pracowały w szpitalach i zakładach opieki społecznej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]