Skala depresji Becka

Skala depresji Becka (ang. Beck Depression Inventory, BDI) – skala stosowana w diagnostyce depresji autorstwa Aarona Becka.

Skala składa się z 21 pytań, na które pacjent samodzielnie udziela odpowiedzi. Możliwe są 4 warianty odpowiedzi, które w zależności od udzielonej odpowiedzi, są inaczej oceniane. Kolejne warianty odpowiedzi odpowiadają zwiększonej intensywności objawów, są więc odpowiednio również wzrastająco punktowane od 0 do 3 punktów.

Poziom depresji obliczany jest z uzyskanej po zsumowaniu liczby punktów. Istnieją różne normy, jednak ogólnie przyjmuje się następującą punktację:

• 0-10 pkt - brak depresji lub obniżenie nastroju
• 11-27 - depresja umiarkowana
• 28 i więcej - depresja ciężka

Przyjmuje się że istotnym uzupełnieniem BDI jest wykonanie u pacjenta przez klinicystę skali depresji Hamiltona.

Linki zewnętrzne

• Skala depresji Becka na stronach Centrum Psychoprofilaktyki i Psychoedukacji

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.