Skomand
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skomand (Skumand) - (1225? zm. 1285) wódz jaćwieskiego plemienia Sudawów (Sudowów) z ziemi Krasima (okolice Skomacka Wielkiego koło Ełku).
Walczył przeciw krzyżakom w drugim powstaniu pruskim w latach 1260-1274. W roku 1263 oraz 1277 oblegał nieudanie Chełmżę. Po upadku powstania walczył samodzielnie do 1283 roku, kiedy to poddał się krzyżakom.
Bibliografia [edytuj]
- S. C. Rowell: Lithuania Ascending: A Pagan Empire Within East-Central Europe, 1295-1345. Cambridge University Press: Cambridge Studies in Medieval Life and Thought: Fourth Series, 1994, s. 52-55. ISBN 9780521450119.
