Spółdzielczość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spółdzielczość – forma ruchu społeczno-gospodarczego i metoda gospodarowania[1], obejmująca instytucje spółdzielcze oraz ich oddziaływanie na społeczeństwo[2].

Pierwsze spółdzielnie zaczęto tworzyć w połowie XIX w.[3] Kolebką ruchu spółdzielczego była Anglia, gdzie w 1844 r. w miejscowości Rochdale powstała spółdzielnia spożywców, która stanowiła wzorzec dla ruchu spółdzielczego[1].

Przypisy