Stefan Balicki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Stefan Balicki ps. "Raptus" (ur. 17 maja 1899[1] w Czukwi koło Sambora, zm. 29 marca 1943 w Poznaniu[2]) – polski pisarz powieści i nowel.
Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie w Poznaniu. Był nauczycielem, uczestniczył w życiu literackim. W roku 1926 był redaktorem pisma "Nowe Wici", należał do grupy literackiej Loża. W 1932 był jednym z twórców kabaretu "Klub Szyderców" i "Czwartów Literackich".
Podczas okupacji hitlerowskiej aresztowany przez gestapo. Po ciężkich torturach i długim przesłuchaniu odebrał sobie życie. Zmarł w obozie zagłady Fort VII w Poznaniu[3][4][5].
Twórczość [edytuj]
- 1930 – Dziewiąta fala
- 1933 – Chłopcy. Szkice z życia szkoły
- 1936 – Czerw
- 1937 – Ludzie na zakręcie
- 1939 – Dom wróżki
Przypisy
- ↑ Urząd Stanu Cywilnego Poznań - akt zgonu P 1021/1943 za: Olszewski Marian, Fort VII w Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1971, s. 90
- ↑ tamże, s. 90
- ↑ 'Od połowy 1941 r. obóz nosił nazwę Areszt Policyjny i Obóz Pracy Wychowawczej - Polizeigefängnis der Sicherheitspolizei und Arbeitserziehungslager (Olszewski M., Fort..., s. 17)'
- ↑ Przewodnik Encyklopedyczny Literatury Polskiej. wyd. PWN Warszawa 1984, pod redakcją Juliana Krzyżanowskiego
- ↑ Olszewski M., Fort ...
