Stefan Szyller
| Stefan Szyller | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 września 1857 Warszawa, Polska |
| Data i miejsce śmierci | 22 czerwca 1933 Kutno, Polska |
| Zawód | architekt |
Stefan Szyller (ur. 4 września 1857 w Warszawie, zm. 22 czerwca 1933 w Kutnie) – polski architekt i konserwator zabytków, przedstawiciel historyzmu.
Kształcił się w Petersburgu gdzie w 1881 roku ukończył wydział architektury miejscowej Akademii Sztuk Pięknych. Był zwolennikiem form historycznych – w swej twórczości nawiązywał do renesansu i baroku. Zaprojektował m.in.:
- bibliotekę i bramę Uniwersytetu Warszawskiego,
- budynki Politechniki Warszawskiej,
- budynki Radomskiej Wytwórni Papierosów, osiedle Fabryki Broni w Radomiu,
- gmach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie,
- pałac Niemojowskich w Marchwaczu pod Kaliszem,
- neorenesansowy wystrój architektoniczny mostu Poniatowskiego (wieżyczki, pawilony, balustrady),
- wystrój wiaduktu im. dr S. Markiewicza na ulicy Karowej w Warszawie, wspólnie z rzeźbiarzem Janem Woydygą,
- kamienicę Bronisława Lessera przy Koszykowej 11b (1898), mieszczącej m.in. poselstwo Austrii oraz organizację Kolejowe Przysposobienie Wojskowe.
Projektował liczne kościoły, m.in. w Mońkach, Pionkach, Abramowicach Kościelnych, Druskienikach, Białobrzegach, Olbierzowicach, Osiecku i Trzeszczanach, neogotycki kościół św. Wita w Mełgwi, kościół w Charłupi Małej. Wykonał także niezrealizowany projekt rozbudowy kościoła w Obrytem.
Wg jego projektu rozbudowano i przebudowano w stylu neobarokowym kolegiatę św. Michała w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz przebudowano bazylikę katedralną Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Płocku, przywracając jej fronton nawiązujący do renesansu.
Autor publikacji: Czy mamy polską architekturę? (1916)