Sterowanie inflacją

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sterowanie inflacją (ang. inflation targeting) – jeden z instrumentów polityki pieniężnej banków centralnych. Bank centralny stawia sobie pewien cel inflacyjny i następnie obserwuje rozwój inflacji i czynników ją kształtujących. Gdy powstaje zagrożenie zbyt wysoką inflacją (tzn. przekraczającą wcześniej wytyczony cel), następuje interwencja banku centralnego poprzez restrykcyjną politykę monetarną (np. podniesienie stóp procentowych) w celu ograniczenia wzrostu cen. Idea polega na niedopuszczeniu do przekroczenia wytyczonego poziomu inflacji.