Steven Runciman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Steven Runciman
Sir James Cochran Stevenson Runciman
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1903
Northumberland
Data i miejsce śmierci 1 listopada 2000
Radway
Zawód historyk, dyplomata
Wikicytaty Steven Runciman w Wikicytatach

Steven Runciman, właściwie Sir James Cochran Stevenson Runciman (ur. 7 lipca 1903 w Northumberland, zm. 1 listopada 2000 w Radway, Warwickshire) - brytyjski historyk i dyplomata. W latach 1940-1947 pracował w brytyjskiej słuzbie dyplomatycznej min. w Grecji, Turcji i Bułgarii. Steven Runciman jest autorem wielu prac poświęconych głównie dziejom średniowiecza. Szczególnie cenne jest jego trzytomowe, przekrojowe dzieło Dzieje wypraw krzyżowych, opublikowane w latach 1951-1954. Wiele uwagi w swych pracach Runciman poświęcał historii Cesarstwa Bizantyjskiego oraz sąsiednich państw, od Sycylii po Syrię.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • The Emperor Romanus Lecapenus and His Reign, London 1929.
  • The First Bulgarian Empire, London 1930.
  • Byzantine Civilization, London 1933.
  • The White Rajahs, London 1960.
  • The Orthodox Churches and the Secular State, 1972.
  • Byzantine Style and Civilization, London 1975.
  • Mistra: Byzantine Capital of the Peloponnese, London 1980 (2009 reprint: The Lost Capital of Byzantium: The History of Mistra and the Peloponnese, przedmowa: John Freely.)
  • A Traveller's Alphabet.Partial Memoirs, 1991.

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Geneza wschodniej schizmy, przeł. Jan Gawroński, "Życie i Myśl" 12 (1962), z. 9-10, s. 47-53.
  • "Historia Krucjat": Obrzydliwość spustoszenia. święty pokój, święta wojna, przeł. Jerzy Z. Kędzierski [w:] Współcześni historycy brytyjscy. Wybór z pism, oprac. i przedmową zaopatrzył Jerzy Z. Kędzierski, słowo wstępne G. P. Gooch, Londyn: B. Świderski 1963, s. 411-432.
  • Schizma wschodnia, przeł. Jan Gawroński; przeł. przejrzał i poprawił Edward Zwolski, Warszawa: Pax 1963.
  • Bizancjum i Słowianie [w:] Bizancjum. Wstęp do cywilizacji wschodniorzymskiej, red. Norman Baynes i S.L.B. Moss, przeł. Edward Zwolski, Warszawa 1964.
  • Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.
  • Ostatni renesans bizantyjski, przeł. Józef Marzęcki, Warszawa: Pax 1973.
  • Upadek Konstantynopola 1453, przeł. Antoni Dębicki, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1968 (wyd. 2 1994).
  • Manicheizm średniowieczny (fragmenty), "Literatura na Świecie" (1987), z. 12(197), s. 100-126.
  • Gnostyckie tło, przeł. Alicja Domańska, "Literatura na Świecie" (1989), z. 4(213), s. 14-45.
  • Manicheizm średniowieczny przeł. Jerzy Prokopiuk, Bartłomiej Zborski, Gdańsk: "Marabut" 1996 (wyd. 2 2007).
  • Dzieje wypraw krzyżowych, t.1-3, przeł. Jerzy Schwakopf, posłowiem opatrzył Benedykt Zientara, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1987 (wyd. 2 1997, wyd. 3 2009). T. 1: Pierwsza krucjata i założenie Królestwa Jerozolimskiego; t. 2: Królestwo Jerozolimskie i frankijski Wschód 1100-1187; t. 3: Królestwo Akki i późniejsze krucjaty.
  • Nieszpory sycylijskie. Dzieje świata śródziemnomorskiego w drugiej połowie XIII wieku, przeł. Łukasz Modelski, Oskar Tyciński, Katowice: Książnica 1997 (wyd. 2 2007).
  • Teokracja bizantyjska, przeł. Maria Radożycka, Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax 1982 (wyd. 2 - 2008).
  • Pierwsza krucjata, przeł. Wojciech Kozak, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej 1998.
  • Zapomniana stolica Bizancjum. Historia Mistry i Peloponezu, przeł. Norbert Radomski, Poznań: Rebis 2013.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Steven Runciman opowiada o swoim dzieciństwie [1]
  • Sir Steven Runciman: Bridge to the East (TV 1987) [2]