Strefa umiarkowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Strefa umiarkowana – skrócona nazwa strefy klimatów umiarkowanych, a mylące określenie dla strefy umiarkowanych szerokości, jednej z trzech rodzajów stref oświetlenia Ziemi. Według mapy stref klimatycznych Wincentego Okołowicza[1], jest to jeden z dwóch równoleżnikowych pasów: występujący wzdłuż równoleżnika 55° (między 35°/55° a 54°/71°) na półkuli północnej oraz 45° (31°/54°) na półkuli południowej. Pod wpływem ciepłych prądów morskich granice strefy klimatycznej oddalają się od równika, a pod wpływem zimnych prądów i w głębi rozległych kontynentów są przesunięte dalej od biegunów geograficznych.

Według klasyfikacji Okołowicza, w grupie klimatów umiarkowanych ciepłych wyróżnia się typy klimatu:

W grupie klimatów umiarkowanych chłodnych wyróżnia się następujące typy klimatu:

Przypisy

  1. Klimaty Ziemi. [Skala] 1 : 100 000 000. Wg Wincentego Okołowicza. W: Atlas geograficzny liceum. Świat. Polska. Red. Marzena Wieczorek, Beata Byer. Wydawnictwo "Demart", Warszawa 2003, s. 8–9
  2. Przykłady obszarów występowania podano na podstawie porównania ww. mapy klimatycznej z mapami ogólnogeograficznymi.