Stunt motocyklowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jazda na tylnym kole

Stunt motocyklowy (ang. motorcycle stunts, motorcycle stunt riding, motorcycle freestyle) - wyczyn kaskaderski na motocyklu lub sposób prowadzenia motocykla polegający zazwyczaj na popisowej jeździe na jednym kole wraz z wykonywaniem różnych akrobacji.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wyczyny kaskaderskie powstawały na potrzeby przemysłu filmowego. W USA stały się popularne wyczyny kaskaderskie polegające na wykonywaniu długich skoków oraz tzw. "beczka śmierci" w której kaskader jeździł po pionowych ścianach wykorzystując działanie siły odśrodkowej. Rozwój motocykli sportowych ułatwiło wykonywanie różnych sztuczek. Obecnie stunt stał się coraz bardziej popularny dzięki niskim cenom motocykli i łatwości zmodyfikowania motocykla do potrzeb stuntu. Podstawą jazdy są wielogodzinne treningi. Stunterzy mają świadomość zagrożeń i dokonują treningów tylko na zamkniętych kawałkach asfaltowych jezdni, parkingach itp.

Motocykle[edytuj | edytuj kod]

Skuter Yamaha Aerox jeżdżący na tylnym kole

Do wykonywania sztuczek nadaje się niemal każdy motocykl, począwszy od motorowerów, skuterów aż do wielkich i ciężkich motocykli. W każdym przypadku konieczne jest zmodyfikowanie kilku elementów. Seryjny motocykl mógłby ulec uszkodzeniu podczas nieumiejętnej jazdy.

  • Wyposażenie seryjne - usuwane są elementy które nie są potrzebne podczas wykonywania sztuczek. Są to m.in. owiewki, lampy, liczniki.
  • Elementy ochronne - chronią one motocykl w razie upadku. Są to m.in. klatka na silnik, crashpady, stelaż. W większości przypadków elementy te są wykonywane ręcznie w przydomowych garażach, natomiast istnieje zaledwie kilka firm specjalizujących się w tego typu przeróbkach.
  • Silnik - przede wszystkim konieczne jest zmodyfikowanie układu smarowania w silniku czterosuwowym. Jest to ważne podczas długiej jazdy na tylnym kole oraz pracy silnika na obrotach maksymalnych.
  • Układ chłodzenia - Podczas wykonywania trudniejszych technicznie ewolucji, motocykl toczy się nierzadko poniżej 15km/h. W efekcie bardzo mała ilość zimnego powietrza przepływa przez chłodnicę, doprowadzając do gotowania się płynu chłodniczego. Aby zapobiec gotowaniu się układu chłodzenia stosuje się m.in. chłodnicę o większej powierzchni chłodzącej, manualny wyłącznik wentylatora bądź też montowanie dodatkowych wentylatorów.
  • Układ przeniesienia napędu - w skuterach modyfikowane są elementy przekładni CVT. W motocyklach z manualną skrzynią biegów najtańszym sposobem na poprawienie przyśpieszenia, a co za tym idzie łatwiejsze podnoszenie motocykla na jedno koło przy mniejszych prędkościach jest stosowanie niestandardowych zębatek. Na tylne koło stosowana jest zębatka większa o ok. 15-20 zębów, natomiast zębatka przeniesienia napędu z silnika zastępowana jest mniejszą o ok. 1-2 zęby.
    Każda ingerencja w układ przeniesienia napędu zmienia osiągi pojazdu. W przypadku motocykli sportowych, prędkość maksymalna zmniejsza się nawet o 100km/h. W przypadku motorowerów lub skuterów różnica nie jest tak drastyczna.
  • Hand brake - Hamulec ręczny tylnego koła. Klamka hamulcowa montowana najczęściej po lewej stronie kierownicy. Układ ten umożliwia zdjęcie prawej nogi z hamulca nożnego (ang. foot brake) i przechodzenie do innych pozycji podczas jazdy, jednocześnie pozostawiając pełną kontrolę tylnego hamulca w ręce kierowcy.

Techniki[edytuj | edytuj kod]

  • Wheelie - jazda na tylnym kole.
  • Stoppie - jazda na przednim kole, wykorzystująca działanie przedniego hamulca.
  • Burnout - palenie opony.
  • Drifting - jazda bokiem przy jednoczesnym poślizgu tylnego koła, podobnie jak drifting samochodem. Technika jest bardzo trudna do opanowania.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]